Een ganse maand deed ik pogingen om opnieuw aansluiting te krijgen op het electriciteits en gasnet. Er waren immers budgetmeters geinstalleerd. Iemand verwoordde het exact : “dat is een wereld die wij niet kennen”.
Uren zoekwerk leerden mij hoe die dingen werken. Op een bepaald moment leek er geen einde aan te komen en namen we de beslissing dat ik als eerste zou vertrekken naar België om de zaken ter plaatse uit te klaren. Ondanks het feit dat er geen verwarming was, was ik vastbesloten om in ons huis te logeren. Absoluut geen idee meer hebbende van de Belgische temperaturen!! De avond voor mijn vertrek kreeg ik als een geschenk uit de hemel bericht dat de verwarming terug in werking gesteld was. Helemaal back to basics nietwaar.
De weergoden waren mij gunstig gezind want de zon gaf bij aankomst haar eerste zonnestralen. Ik had een bed ter beschikking op zolder en zou het daarmee wel doen. De ex-huurders hadden het bed echter uitgebroken en de matras was met de noorderzon verdwenen.
Plan B misschien stond er in een afgesloten opbergruimte nog een plooibed : neen dus. Over naar plan C : twee kleine matrasjes achter elkaar dicht bij de verwarming waren voldoende om mij te herbergen.
Af en toe iemand die langskwam en mij een lift gaf naar de bakker of mij een maaltijd aanbood ... zo kwam ik geheel afhankelijk van anderen de week door.
Hans kwam mij na zijn bezoek aan Namibië vervoegen. Hoe langer we echter in ons huis verbleven hoe meer schade we vaststelden. Bij momenten vroegen we ons af hoeveel we nog konden incasseren. Als iemand ons vroeg wat ze konden doen dan wisten we ons geen raad...... wat moet er eerst gebeuren ? Er is gewerkt van de soms heel vroege ochtend (3 à 4u) tot de avond. Dit verhaal lijkt wellicht op een reality show van Jambers met dit verschil dat wij gewoon deel van het verhaal waren. De meest onwaarschijnlijke dingen kwamen boven water.
Ons huis onderging een ware metamorfose.
Hans moest om 16u vertrekken en stond tot 15u nog op de ladder.
Het valt moeilijk te omschrijven maar het was een overlevingstocht waarbij we gewerkt hebben zo hard we konden en ieder aanbod (hulp, een babbel, eten, een uitnodiging, een lift, ....) gewoon aangenomen hebben zondermeer. Wij zijn iedereen die langskwam zo dankbaar. Zonder jullie hadden we dit nooit gerealiseerd. Het heeft ons ook geholpen om te blijven volhouden op momenten dat we het niet meer zo goed zagen zitten.
We brachten letterlijk de zon vanuit Afrika naar België en hopen dat ze nog wat zal blijven schijnen in jullie tuin en ook in je hart.
Een welgemeende dank voor iedereen die deelgenoot was van deze ervaring !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Enkele hulptroepen ....
hoi,
BeantwoordenVerwijderenjullie weten het wel maar ik wil het wel nog eens zeggen, dat we met veel plezier een steentje hebben bijgedragen bij de opkuis van jullie tuin.
we willen jullie ook veel sterkte wensen in deze moeilijke periode van afscheid nemen. dit is steeds een moeilijke periode en ik kan me inbeelden als je duizenden kilometers verder zit dat dit niet simpel is. Maar zoals ik las heeft hij genoten van zijn lange leven en zal hij een plekje krijgen in jullie hart.
sterkte voor jullie allen.
An, Steven en de kids
het was echt leuk om per "ouderwetse" post een kaartje uit zuid-afrika te krijgen als dank, zalig !!!!!!!!
BeantwoordenVerwijderen