We zijn samen met onze 3 kinderen goed en wel aangekomen in het mooie Zuid-Afrika.
Vanuit de koude winter nieuwjaardag belanden we met onze 12 valiezen in de warme zon. Al en Marisha wachten ons op aan de luchthaven.
Onze eerste halte was Randburg waar we een weekje verbleven in het huis van Louis en Deidre en al even konden kennismaken met het dagelijkse Afrikaanse leven. Vooral het straatbeeld met alles wat hierbij hoort was verrassend.
We gingen op 5 januari 2009 kennismaken met de gymclub waar Ynthe direct van start kon gaan zowel met het turnen alsook met de engelse en afrikaanse taal.
Ze had metteen de smaak te pakken terwijl wij haar met een bang hartje achterlieten.
We leerden links rijden wat toch een vreemde ervaring was. Vooral rechts afslaan en toch links blijven rijden is even oefenen. Het verkeer heeft ook zo zijn eigenheden welke we aldoende leerden kennen.
Wanneer de verkeerslichten niet werken gaat ieder om beurt over - een ongelooflijk systeem wat altijd en overal werkt.
Na een weekje rust verhuisden we op 9 januari 2009 naar Northcliff.
Het was een dubbel gebeuren. Er arriveerden 2 containers op hetzelfde ogenblik wat slechts heel uitzonderlijk gebeurd. De éne container werd ingeladen met spullen van de eigenaars van onze huurwoning en vertrok richting Australië. De andere container werd uitgeladen. Het was een spannende gebeurtenis om na 2 maanden onze inboedel terug te zien. De kinderen genoten ervan om hun kamer in te richten en alle "nieuwe" spullen een plaatsje te geven.
In tegenstelling tot in België waar alles ingepakt werd door 3 mensen krijgen de zuid-afrikaanse relocatie-verhuizers 7 mannen ter beschikking en dit maal 2.
Het avontuur en de zoektocht kon beginnen.
Het meest opvallende voor ons was de vriendelijkheid van iedereen en het feit dat zowat alles anders is in vergelijking met België. Het shoppingcenter om boodschappen te gaan doen is op z'n minst ruim te noemen. Gauke zei : "we gaan toch niet weer wandelen". Van de éne naar de andere shop is inderdaad soms een eindje stappen.
De volgende grote gebeurtenis was : naar school gaan ....
Een dag voor de aanvang van het nieuwe schooljaar (14 jan) gingen we kennismaken en werden de uniformen gepast.
Even wennen ... voor de éne al wat meer dan de andere.
Niemand had ons ingelicht dat bij het uniform ook passende schoenen horen.
Gauke en Ynthe verschenen dus op hun eerste schooldag met hun eigen Belgische shoes. Na schooltijd op zoek naar : black shoes. Soms kan het leven heel eenvoudig zijn als de keuze zo beperkt is.
De eerste schooldag werd voor ieder van ons een speciale dag.
Wij werden overrompeld door de vriendelijke ouders die spontaan langskwamen om kennis te maken. Het leek of de kinderen elkaar na jaren terugzagen. Inmiddels weten we dat hier heel wat geknuffeld wordt op school. Naast Ynthe zat een meisje dat steeds "hello" zei tegen haar. "maar mama, ze zat wel al meer dan een uur naast mij en ze bleef maar hello zeggen".
Gauke stelde het de eerste week iets minder goed. Ze zag het allemaal wel zitten maar begreep niets en kon ook niets zeggen in het engels.
Toen we haar na 2 weken ophaalden was het ijs helemaal gebroken en begroette ze ons met : "hello mother".
Voor Amber was het contact tussen de leerlingen en de leerkrachten echt wennen. Hartelijke begroetingen konden er nog door maar knuffels van een leerkracht zag ze niet zitten.
Na schooltijd volgde een echte zoektocht. Inmiddels weten we wat cockies, robbers, ..... zijn.
We werden helemaal ondergedompeld in alle nieuwe gewoonten en gebruiken.
We dachten ons rustig te installeren en na verloop van tijd even rondom ons te kijken. De buren dachten hier duidelijk anders over. Chris en Marie nodigden ons het eerste weekend reeds uit voor een echte afrikaanse braai. Hieraan konden we niet weerstaan. Ook de andere buren Diane en Peter zijn fantastisch.
Op school werden we ook welkom geheten "in de familie". Bij Gauke en Ynthe wordt een party bij één van de ouders thuis georganiseerd. Allemaal andere hapjes, fijn gezelschap, .... terwijl onze buurjongen Tian thuis op de kinderen babysit.
