dinsdag 21 december 2010
op stap met ....
Deze foto’s werden genomen tijdens een uitstap naar het Elephant Sanctuary in Hartbeespoort Dam. Het was een bijzonder gevoel om trunk-in-hand te lopen met de olifanten, hun te kunnen voeden en als kers op de taart kregen we een kusje.....
woensdag 8 december 2010
Einde schooljaar
De deuren van de Afrikaanse scholen sluiten zich voor onze meisjes voor de tweede maal ....
Hierbij enkele foto’s van de afgelopen dagen.
Interhouse swimminggala – een groots gebeuren – Gauke zorgde voor een absolute animatie topper. Ze startte haar laatste zwemreeks heel goed – na enkele meters verloor ze haar badmuts – ze zwom moedig verder met de badmuts in haar hand – een beetje verder verloor ze haar zwembrilletje – doordat ze in baan 1 zwom liep Ynthe naast haar mee en moedigde haar aan : “swim, swim” – wat Gauke ook heel erg ter harte nam – uiteindelijk gaf ze toch al haar attributen af aan Ynthe en zwom verder – warempel ze eindigde zelfs niet als laatste !! Een bijzonder hilarisch tafereel.
Leavers dinner
Wie vindt onze beauty terug ? Bijna niet te herkennen maar de tweede van rechts is Ynthe. Dit is slechts een deel van haar klas.
Als je op de foto zelf klikt dan krijg je een grote foto te zien.
Gauke in haar uniform die trompet speelt.
Ynthe tijdens een optreden in de gymclub (helemaal in het midden).
Hierbij enkele foto’s van de afgelopen dagen.
Interhouse swimminggala – een groots gebeuren – Gauke zorgde voor een absolute animatie topper. Ze startte haar laatste zwemreeks heel goed – na enkele meters verloor ze haar badmuts – ze zwom moedig verder met de badmuts in haar hand – een beetje verder verloor ze haar zwembrilletje – doordat ze in baan 1 zwom liep Ynthe naast haar mee en moedigde haar aan : “swim, swim” – wat Gauke ook heel erg ter harte nam – uiteindelijk gaf ze toch al haar attributen af aan Ynthe en zwom verder – warempel ze eindigde zelfs niet als laatste !! Een bijzonder hilarisch tafereel.
Leavers dinner
Wie vindt onze beauty terug ? Bijna niet te herkennen maar de tweede van rechts is Ynthe. Dit is slechts een deel van haar klas.
Als je op de foto zelf klikt dan krijg je een grote foto te zien.
Gauke in haar uniform die trompet speelt.
Ynthe tijdens een optreden in de gymclub (helemaal in het midden).
zondag 14 november 2010
Berichtje van Ynthe en meer ...
Aan iedereen een dikke dank je wel om mij zo te steunen !!!!!!!!!!! Het is reuzeleuk om zoveel reacties te krijgen.
Ik ben opnieuw begonnen aan het volgende turnseizoen maar weet nog niet op welk niveau ik zal competen volgend jaar.
Binnenkort komen er 2 meisjes uit mijn groep naar België. Zij turnen op olympic level - Lees maar :
Good luck to Claudia Cummins and Kirsten Beckett who have been selected to compete at the Top Gym International in Belgium! Once again, it is two JGC gymnasts who have been selected to compete at this prestigious event!
We are all very proud of them, as well as Shirley Watson who has been selected as coach!
Het is volop lente en het regenseizoen is dan toch begonnen. Eindelijk een stevige regenbui waar de planten volop van genoten hebben. Johannesburg is bekend voor meerdere dingen waaronder de stevige onweders. We kregen flinke klappen hier in Northcliff – een klank en lichtspel – zoals we het in België nog nooit gezien hebben. Gevolg : ons nieuwe één jaar oude intercomsysteem is uitgebrand. Op vrijdagochtend om 6u (gelukkig zijn wij dan al wakker) ging ook het alarm van de electric fence af. Geen inbrekers maar ook geen power meer. Gelukkig binnen in huis overal electriciteit. Toen Hans met de kinderen wou vertrekken richting school... geraakte hij de gate niet meer uit. Dan maar de ladder bovengehaald .... zo blijft het altijd een beetje avontuur hier.....
Onze briljante gardener Joshua kan nog altijd niet rijden na zijn autorijlessen die ik hem liet volgen maar hij is wel opmerkzaam. Op een bepaalde dag komt hij signaleren dat er een slang in de tuin zat. Toen ik buiten kwam, was er niets meer te bespeuren. Ik was niet echt onder de indruk en dacht ‘ja, en dan...” maar zag dat onze Josh er niet zo gerust in was. Dus vroeg ik hem of hij bang was : ja...
Wat nu gedaan ... een slang in de tuin en een gardener die bang is.
Ik vroeg hem wat we nu moesten doen want ik ben niet geboren in een land met slangen. Hij wist het niet. Ik dacht ... daarvoor kan ik nu toch niet naar Hans bellen (de kans is groot dat hij ook schrik heeft).
Dus heb ik Joshua voorgesteld om als hij meer slangen zag het mij te melden zodat we ze een naam kunnen geven.
Sinds die tijd geen slangen meer in de tuin : enkel kleine lizards (hagedissen), zeer veel vogels, kevers, grote en kleine insecten en tussen alle fauna en flora door onze Josh.
door Ynthe en Tinneke
Ik ben opnieuw begonnen aan het volgende turnseizoen maar weet nog niet op welk niveau ik zal competen volgend jaar.
Binnenkort komen er 2 meisjes uit mijn groep naar België. Zij turnen op olympic level - Lees maar :
Good luck to Claudia Cummins and Kirsten Beckett who have been selected to compete at the Top Gym International in Belgium! Once again, it is two JGC gymnasts who have been selected to compete at this prestigious event!
We are all very proud of them, as well as Shirley Watson who has been selected as coach!
Het is volop lente en het regenseizoen is dan toch begonnen. Eindelijk een stevige regenbui waar de planten volop van genoten hebben. Johannesburg is bekend voor meerdere dingen waaronder de stevige onweders. We kregen flinke klappen hier in Northcliff – een klank en lichtspel – zoals we het in België nog nooit gezien hebben. Gevolg : ons nieuwe één jaar oude intercomsysteem is uitgebrand. Op vrijdagochtend om 6u (gelukkig zijn wij dan al wakker) ging ook het alarm van de electric fence af. Geen inbrekers maar ook geen power meer. Gelukkig binnen in huis overal electriciteit. Toen Hans met de kinderen wou vertrekken richting school... geraakte hij de gate niet meer uit. Dan maar de ladder bovengehaald .... zo blijft het altijd een beetje avontuur hier.....
Onze briljante gardener Joshua kan nog altijd niet rijden na zijn autorijlessen die ik hem liet volgen maar hij is wel opmerkzaam. Op een bepaalde dag komt hij signaleren dat er een slang in de tuin zat. Toen ik buiten kwam, was er niets meer te bespeuren. Ik was niet echt onder de indruk en dacht ‘ja, en dan...” maar zag dat onze Josh er niet zo gerust in was. Dus vroeg ik hem of hij bang was : ja...
Wat nu gedaan ... een slang in de tuin en een gardener die bang is.
Ik vroeg hem wat we nu moesten doen want ik ben niet geboren in een land met slangen. Hij wist het niet. Ik dacht ... daarvoor kan ik nu toch niet naar Hans bellen (de kans is groot dat hij ook schrik heeft).
Dus heb ik Joshua voorgesteld om als hij meer slangen zag het mij te melden zodat we ze een naam kunnen geven.
Sinds die tijd geen slangen meer in de tuin : enkel kleine lizards (hagedissen), zeer veel vogels, kevers, grote en kleine insecten en tussen alle fauna en flora door onze Josh.
door Ynthe en Tinneke
woensdag 6 oktober 2010
Ynthe op Nationaal Kampioenschap Turnen
Ynthe deed zoals vorig jaar mee aan het Nationaal Kampioenschap Turnen dat doorging in Pretoria. De meeste deelnemers kwamen uit de provincie Gauteng (waar wij ook wonen) enkele uit de West Cape en Kwazu Natal. Ze heeft een "clean routine" afgelegd wat wil zeggen dat ze geen enkele keer gevallen is of een element vergeten. Vorig jaar behaalde ze een 13° plaats op level 7 en dit jaar eindigde ze op level 8 met een 5° plaats !!!!
Voor de aanvang hoor je telkens op de achtergrond de aanmoediging van haar clubgenoten.
Voor de aanvang hoor je telkens op de achtergrond de aanmoediging van haar clubgenoten.
zaterdag 2 oktober 2010
Ons eerste bezoek aan België
Gauke, Amber en ikzelf hebben ongelooflijk genoten van ons eerste Belgische bezoek. Het was bijzonder druk en vermoeiend maar deugdoend. Hierbij enkele impressies ....
Gauke ontmoette haar juf van 2 jaar geleden opnieuw ... de beelden spreken voor zich ...
Gauke ging een half dagje opnieuw naar de Klaproos en heeft hier enorm van genoten – net zoals van de playdays bij Marthe, Ine, Athillio en het bezoek aan de kermis samen met Oona. Dikke merci hiervoor !
Mijn grootvader is tijdens ons verblijf niet minder dan 103 jaar geworden!!!!!!!!!
Bobon was ook superblij met een bezoekje...
Samen met nichtje Camille op de foto ...
Het is en blijft een bijzonder gebeuren om na zoveel maanden weer voet op Belgische bodem te zetten. Een blij weerzien met zoveel mensen. We zijn dankbaar voor al die mooie momenten van – ontmoeting – hoe kort het soms ook was.
Zoveel dingen voelden vertrouwd aan en anderzijds is het toch een gans avontuur.... geen huis meer hebben, geen auto meer, ... niet meer ingeschreven zijn in het Belgisch bevolkingsregister.... plots blijken wij helemaal “buitenlander” te zijn in een land waar we zoveel jaren gewoond hebben. Een vreemde gewaarwording!!
België – ja, dat is zo anders dan – Afrika - we zagen weer eens regen – en alles ziet er zo baie Vlaams uit – best mooi hoor !!! We weten dit nog steeds te waarderen.
Ons huis die er zienderogen op achteruit gaat .... niet echt iets waar ik mee bezig wou zijn .... maar absoluut noodzakelijk was. De thuisblijvers hadden ook zo hun moeilijk moment en Ynthe belde ons op met dikke tranen ... Ze heeft heel hard haar best gedaan op het Provinciaal Kampioenschap turnen en wist zich te selecteren voor de Nationale Wedstrijd in Pretoria (later meer hierover).
Terug aangekomen in de luchthaven van Jo’burg – het weerzien van de zwartjes – wat deed dit goed !!!! “Afrika’ zit dus toch al wat in ons bloed!!!!
We zijn hier aangekomen in de lente van Johannesburg op 6 september en Hans en Ynthe zorgden voor een welkom helemaal in zomeroutfit. Het was weer even wennen maar sindsdien hebben we hier nog niets anders gezien dan zon, zon en nog eens zon...... we kijken uit naar een beetje (klein beetje maar) regen want onze plantjes snakken ernaar maar het zal nog niet voor direct zijn.
Volgens de plaatselijkse bevolking moeten we nog een maandje geduld hebben.
Gauke ontmoette haar juf van 2 jaar geleden opnieuw ... de beelden spreken voor zich ...
Gauke ging een half dagje opnieuw naar de Klaproos en heeft hier enorm van genoten – net zoals van de playdays bij Marthe, Ine, Athillio en het bezoek aan de kermis samen met Oona. Dikke merci hiervoor !
Mijn grootvader is tijdens ons verblijf niet minder dan 103 jaar geworden!!!!!!!!!
Bobon was ook superblij met een bezoekje...
Samen met nichtje Camille op de foto ...
Het is en blijft een bijzonder gebeuren om na zoveel maanden weer voet op Belgische bodem te zetten. Een blij weerzien met zoveel mensen. We zijn dankbaar voor al die mooie momenten van – ontmoeting – hoe kort het soms ook was.
Zoveel dingen voelden vertrouwd aan en anderzijds is het toch een gans avontuur.... geen huis meer hebben, geen auto meer, ... niet meer ingeschreven zijn in het Belgisch bevolkingsregister.... plots blijken wij helemaal “buitenlander” te zijn in een land waar we zoveel jaren gewoond hebben. Een vreemde gewaarwording!!
België – ja, dat is zo anders dan – Afrika - we zagen weer eens regen – en alles ziet er zo baie Vlaams uit – best mooi hoor !!! We weten dit nog steeds te waarderen.
Ons huis die er zienderogen op achteruit gaat .... niet echt iets waar ik mee bezig wou zijn .... maar absoluut noodzakelijk was. De thuisblijvers hadden ook zo hun moeilijk moment en Ynthe belde ons op met dikke tranen ... Ze heeft heel hard haar best gedaan op het Provinciaal Kampioenschap turnen en wist zich te selecteren voor de Nationale Wedstrijd in Pretoria (later meer hierover).
Terug aangekomen in de luchthaven van Jo’burg – het weerzien van de zwartjes – wat deed dit goed !!!! “Afrika’ zit dus toch al wat in ons bloed!!!!
We zijn hier aangekomen in de lente van Johannesburg op 6 september en Hans en Ynthe zorgden voor een welkom helemaal in zomeroutfit. Het was weer even wennen maar sindsdien hebben we hier nog niets anders gezien dan zon, zon en nog eens zon...... we kijken uit naar een beetje (klein beetje maar) regen want onze plantjes snakken ernaar maar het zal nog niet voor direct zijn.
Volgens de plaatselijkse bevolking moeten we nog een maandje geduld hebben.
zondag 29 augustus 2010
de eerste reis naar België
EINDELIJK kunnen we schrijven dat we aangekomen zijn in België.....
Na een lange vlucht werden we in Zaventem door een welkomscomité ontvangen. De bezoekjestocht kon beginnen.... Opdat we de Afrikaanse flexibiliteit niet zouden verleren werden er plannen gemaakt om vervolgens weerom te veranderen. Heel wat problemen dienden zich aan in ons Belgische huis en vroegen noodgedwongen om een oplossing. Zonde van al deze energie. Doch de gastvrijheid en de vreugde van het weerzien met zoveel fijne mensen .... is een geschenk. Zowel Gauke, Amber als ikzelf, we genieten er voluit van. Het weer is op z'n Belgisch maar de absolute garantie van mooi weer in Johannesburg, kan de pret hier niet bederven. Wat is onze eerste indruk ? Alle huizen staan zo dicht op elkaar - er zijn zo weinig mensen die op straat lopen - alles ziet er hier helemaal op en top Vlaams uit en alles lijkt nog zo herkenbaar en vertrouwd. Al wist Gauke veel dingen niet meer zo goed - stillaan komt haar geheugen terug. Vele luide kreten bij het weerzien met haar Belgische klasgenootjes. Zonder twijfel is ze meer dan een kopje kleiner dan hen. Amber gaat op tocht naar de beste koopjes en heeft een geweldige tijd met haar beste vriendinnen. (wordt vervolgd)
Na een lange vlucht werden we in Zaventem door een welkomscomité ontvangen. De bezoekjestocht kon beginnen.... Opdat we de Afrikaanse flexibiliteit niet zouden verleren werden er plannen gemaakt om vervolgens weerom te veranderen. Heel wat problemen dienden zich aan in ons Belgische huis en vroegen noodgedwongen om een oplossing. Zonde van al deze energie. Doch de gastvrijheid en de vreugde van het weerzien met zoveel fijne mensen .... is een geschenk. Zowel Gauke, Amber als ikzelf, we genieten er voluit van. Het weer is op z'n Belgisch maar de absolute garantie van mooi weer in Johannesburg, kan de pret hier niet bederven. Wat is onze eerste indruk ? Alle huizen staan zo dicht op elkaar - er zijn zo weinig mensen die op straat lopen - alles ziet er hier helemaal op en top Vlaams uit en alles lijkt nog zo herkenbaar en vertrouwd. Al wist Gauke veel dingen niet meer zo goed - stillaan komt haar geheugen terug. Vele luide kreten bij het weerzien met haar Belgische klasgenootjes. Zonder twijfel is ze meer dan een kopje kleiner dan hen. Amber gaat op tocht naar de beste koopjes en heeft een geweldige tijd met haar beste vriendinnen. (wordt vervolgd)
donderdag 19 augustus 2010
maandag 9 augustus 2010
een culturele week
De zusjes Buyl hebben een drukke week achter de rug......
Gauke had een opvoering “Hope on Field” waarvan we niet echt wisten wat dit weerom te betekenen had. Het bleek een concert te zijn van grade 1 tot en met grade 4. Het blijft verbazingwekkend op welke korte termijn ze dit alles voor mekaar krijgen. Een dikke pluim voor Mrs. Olley, de muzieklerares. Het was echt bijzonder mooi. Gauke zong uit volle borst.... als kleinste spruit van haar klas.
Het hoogtepunt van de week was vrijdag.....
Door het WK ligt de ganse planning zowat overhoop. Bijgevolg moest Amber na de examens direct terug naar school. Een meer dan stevige verkoudheid nam haar in de greep maar op vrijdag was er geen tijd om ziek te zijn. Er stond namelijk een bezoek aan soccer city op het programma. Ze genoot van een extra lange busreis want de chauffeur vergistte zich weleens .... die dingen gebeuren gewoon in Afrika.... de andere bus kwam aan na 20 min en “haar” bus na 2 uren. Het was een onvergetelijke ervaring om van zo dichtbij kennis te maken met het stadion. Ze kon Wesley Schneider nog ruiken in de kleedkamers !!!!
Amber met Candice
Reeds vroeg in de ochtend (5.30u, jawel jullie lezen het goed) stond Ynthe in haar uniform aan ons bed. Vandaag was de start van het competitieseizoen turnen maar eerst moest ze nog effe naar school toe. Ze was bijzonder zenuwachtig. De competitie ging voor het eerst door in haar eigen club dus de sfeer zat er goed in. Die Afrikaantjes zijn gek op wafels dus deed ikzelf de laatste wafelbak van het jaar. De enige wafels die je hier kan kopen zijn exemplaren die je in de broodrooster dient te steken. Niet echt wat Belgen voor ogen hebben als we denken aan wafels....
Ynthe vond het jammer dat de andere club geen meisjes had op haar niveau dus de énige concurrente was een meisje uit eigen club. We hebben wat proberen filmen zodat jullie in België binnenkort kunnen zien waarover we praten...... Haar vloeroefening was bijzonder. Met dank aan de russische ex-olympisch kampioene voor de choreografie. En Hans voor het lange rijden en filmen in het voorjaar. Ook volt (sprong) was dik in orde. Van de barre en de balk is ze even afgevallen maar alles samen toch goed voor de eerste plaats. Dikke pluim Ynthe !!!!
Gauke had een opvoering “Hope on Field” waarvan we niet echt wisten wat dit weerom te betekenen had. Het bleek een concert te zijn van grade 1 tot en met grade 4. Het blijft verbazingwekkend op welke korte termijn ze dit alles voor mekaar krijgen. Een dikke pluim voor Mrs. Olley, de muzieklerares. Het was echt bijzonder mooi. Gauke zong uit volle borst.... als kleinste spruit van haar klas.
Het hoogtepunt van de week was vrijdag.....
Door het WK ligt de ganse planning zowat overhoop. Bijgevolg moest Amber na de examens direct terug naar school. Een meer dan stevige verkoudheid nam haar in de greep maar op vrijdag was er geen tijd om ziek te zijn. Er stond namelijk een bezoek aan soccer city op het programma. Ze genoot van een extra lange busreis want de chauffeur vergistte zich weleens .... die dingen gebeuren gewoon in Afrika.... de andere bus kwam aan na 20 min en “haar” bus na 2 uren. Het was een onvergetelijke ervaring om van zo dichtbij kennis te maken met het stadion. Ze kon Wesley Schneider nog ruiken in de kleedkamers !!!!
Amber met Candice
Reeds vroeg in de ochtend (5.30u, jawel jullie lezen het goed) stond Ynthe in haar uniform aan ons bed. Vandaag was de start van het competitieseizoen turnen maar eerst moest ze nog effe naar school toe. Ze was bijzonder zenuwachtig. De competitie ging voor het eerst door in haar eigen club dus de sfeer zat er goed in. Die Afrikaantjes zijn gek op wafels dus deed ikzelf de laatste wafelbak van het jaar. De enige wafels die je hier kan kopen zijn exemplaren die je in de broodrooster dient te steken. Niet echt wat Belgen voor ogen hebben als we denken aan wafels....
Ynthe vond het jammer dat de andere club geen meisjes had op haar niveau dus de énige concurrente was een meisje uit eigen club. We hebben wat proberen filmen zodat jullie in België binnenkort kunnen zien waarover we praten...... Haar vloeroefening was bijzonder. Met dank aan de russische ex-olympisch kampioene voor de choreografie. En Hans voor het lange rijden en filmen in het voorjaar. Ook volt (sprong) was dik in orde. Van de barre en de balk is ze even afgevallen maar alles samen toch goed voor de eerste plaats. Dikke pluim Ynthe !!!!
donderdag 29 juli 2010
High Tea for mothers
Zoals beloofd hierbij ......
..... het verhaal over de High Tea for mothers en Matric Dance.....
De leerlingen in grade 12 noemt men matrics. Het hoogtepunt van hun jaar is de Matric Dance. Een heus bal met limousines en baljurken (helemaal zoals in een movie). Het is een geweldige happening. De meisjes gaan naar de kapper, manicure, styliste, ..... Een witte baljurk voor de matric-meisjes en een gekleurde baljurk voor de genodigden.
Het zijn de grade 11 leerlingen die dit evement organiseren voor de grade 12 leerlingen. Ze kiezen een thema dat geheim blijft. De grote hal wordt omgebouwd en volledig in het thema aangekleed. Als ik zeg dat er kosten noch moeite gespaard worden dan is dit geheel niet overdreven. Amber trotseerde de gietende regen om naar de matrics te gaan kijken bij aankomst.
Na de Matric Dance avond is er de volgende dag een afterparty voor de ouders. De opbrengst hiervan gaat integraal naar een goed doel. Zo kregen Hans en ik ook de gelegenheid om de zaal te aanschouwen.
Uiteraard kost de Matric-happening een aardige som geld......één van de manieren om fondsen te werven is de High tea for mothers.
In de hal van de school worden er grote tafels geinstalleerd. Het zijn enkele van de grade 11 moeders die zich vrijwillig opgeven om de organisatie van één tafel voor zich te nemen. Je koopt dus een ticket voor een plaatsje aan één van de tafels. Wist ik veel waar ik zou terechtkomen !!!! De tafels en stoelen zijn van kop tot teen gedecoreerd in een bepaald thema.
In Zuid-Afrika hebben ze beslist iets met thema’s. Vorig jaar vroegen de kinderen in Ynthe haar klas in welk thema haar verjaardagsfeestje was. Waarop Ynthe niet wist wat te antwoorden : gewoon, party ??? We hadden toen nog niet begrepen hoe belangrijk een thema kan zijn.
Sommige tafels op de High Tea ... hadden zelfs een dresscode en waren gekleed in harmonie met de kleuren van de tafel !!! Het geheel komt nogal chaotisch over maar per tafel weet je gewoon niet waar eerst kijken. Er waren diverse tombola’s. Tussendoor werden er stukjes opgevoerd uit de musical waarvoor men aan het repeteren was. Aan eten en drinken was er totaal geen gebrek. Wel allemaal andere hapjes en vreemde combinaties maar super lekker. Gewoon alles aanschouwen was al een activiteit op zich.
..... het verhaal over de High Tea for mothers en Matric Dance.....
De leerlingen in grade 12 noemt men matrics. Het hoogtepunt van hun jaar is de Matric Dance. Een heus bal met limousines en baljurken (helemaal zoals in een movie). Het is een geweldige happening. De meisjes gaan naar de kapper, manicure, styliste, ..... Een witte baljurk voor de matric-meisjes en een gekleurde baljurk voor de genodigden.
Het zijn de grade 11 leerlingen die dit evement organiseren voor de grade 12 leerlingen. Ze kiezen een thema dat geheim blijft. De grote hal wordt omgebouwd en volledig in het thema aangekleed. Als ik zeg dat er kosten noch moeite gespaard worden dan is dit geheel niet overdreven. Amber trotseerde de gietende regen om naar de matrics te gaan kijken bij aankomst.
Na de Matric Dance avond is er de volgende dag een afterparty voor de ouders. De opbrengst hiervan gaat integraal naar een goed doel. Zo kregen Hans en ik ook de gelegenheid om de zaal te aanschouwen.
Uiteraard kost de Matric-happening een aardige som geld......één van de manieren om fondsen te werven is de High tea for mothers.
In de hal van de school worden er grote tafels geinstalleerd. Het zijn enkele van de grade 11 moeders die zich vrijwillig opgeven om de organisatie van één tafel voor zich te nemen. Je koopt dus een ticket voor een plaatsje aan één van de tafels. Wist ik veel waar ik zou terechtkomen !!!! De tafels en stoelen zijn van kop tot teen gedecoreerd in een bepaald thema.
In Zuid-Afrika hebben ze beslist iets met thema’s. Vorig jaar vroegen de kinderen in Ynthe haar klas in welk thema haar verjaardagsfeestje was. Waarop Ynthe niet wist wat te antwoorden : gewoon, party ??? We hadden toen nog niet begrepen hoe belangrijk een thema kan zijn.
Sommige tafels op de High Tea ... hadden zelfs een dresscode en waren gekleed in harmonie met de kleuren van de tafel !!! Het geheel komt nogal chaotisch over maar per tafel weet je gewoon niet waar eerst kijken. Er waren diverse tombola’s. Tussendoor werden er stukjes opgevoerd uit de musical waarvoor men aan het repeteren was. Aan eten en drinken was er totaal geen gebrek. Wel allemaal andere hapjes en vreemde combinaties maar super lekker. Gewoon alles aanschouwen was al een activiteit op zich.
vrijdag 23 juli 2010
Een dolle autorit
We zijn toe aan onze vierde gardener. De eerste klom in onze advocadoboom om een voorraad mee naar huis te nemen en vervolgens te doen alsof er niets aan de hand was. Onze tweede gardener Laston was een aangename man maar hij wou persé bij ons komen wonen. Heeft ons daarover maanden aan een stuk aangesproken. We waren echter zelf nog maar 3 keer verhuist en zagen het dan ook nog niet direct zitten om er nog iemand bij te nemen. Hij is dan zelf op zoek gegaan naar een andere plaats en zijn zijn kozijn Wiseman nam de fakkel over. Het begrip "kozijn" dient ruim geinterpreteerd te worden. In het begin ging alles redelijk goed maar het tempo waarop hij op het einde werkte daarvoor moet je echt getraind zijn om je zo traag te kunnen voortbewegen.
En dan hebben we nu Joshua : een gardener, een painter en een driver. Wat een aanwinst !!!
De afgelopen weken is gebleken dat hij niet echt veel kaas gegeten heeft van het werk in de tuin. Hij harkt er stevig op los zodat niet alleen de bladeren maar ook het gras meekomt. Doch zijn grote brede smile maken veel goed.
Misschien hem laten schilderen ? Hij geeft toe nog niet echt veel geschilderd te hebben. Met wat advies is het wel gelukt.
Dan gingen we gisteren op stap met de auto voor een rustig ritje in de buurt. Het is een wonder dat ikzelf en de auto heelhuids weer thuisgeraakt zijn!!!! Het begon al goed want hij geraakte niet van onze oprit. En ik maar vragen of hij zeker was dat hij kon rijden. “Of course, no problem”.
Een mens moet af en toe zijn grenzen eens verleggen. Dan maar de auto op straat gezet. Hij zat wel eens aan de verkeerde kant van de weg en reed bijna tegen een poort. Verkeersregels neemt hij ook niet zo nauw. Als hij stopte dan was het duidelijk voelbaar. Kortom voorlopig gaan we niet direct vragen om de kinderen af te halen van school. Hijzelf is echter nog steeds overtuigd dat alles vlot verlopen is – een brede smile en een “no problem”. Hij kijkt mij aan met een gezicht van : “ik breng je overal naar toe waar je wil”.
En dan hebben we nu Joshua : een gardener, een painter en een driver. Wat een aanwinst !!!
De afgelopen weken is gebleken dat hij niet echt veel kaas gegeten heeft van het werk in de tuin. Hij harkt er stevig op los zodat niet alleen de bladeren maar ook het gras meekomt. Doch zijn grote brede smile maken veel goed.
Misschien hem laten schilderen ? Hij geeft toe nog niet echt veel geschilderd te hebben. Met wat advies is het wel gelukt.
Dan gingen we gisteren op stap met de auto voor een rustig ritje in de buurt. Het is een wonder dat ikzelf en de auto heelhuids weer thuisgeraakt zijn!!!! Het begon al goed want hij geraakte niet van onze oprit. En ik maar vragen of hij zeker was dat hij kon rijden. “Of course, no problem”.
Een mens moet af en toe zijn grenzen eens verleggen. Dan maar de auto op straat gezet. Hij zat wel eens aan de verkeerde kant van de weg en reed bijna tegen een poort. Verkeersregels neemt hij ook niet zo nauw. Als hij stopte dan was het duidelijk voelbaar. Kortom voorlopig gaan we niet direct vragen om de kinderen af te halen van school. Hijzelf is echter nog steeds overtuigd dat alles vlot verlopen is – een brede smile en een “no problem”. Hij kijkt mij aan met een gezicht van : “ik breng je overal naar toe waar je wil”.
dinsdag 20 juli 2010
na het WK ...
We bevinden ons in de after-WK periode. In de media en op de scholen is hét gespreksonderwerp nog steeds het WK-gebeuren. Het lijkt erop dat Zuid-Afrika het allemaal nog moet verwerken.
“we are South-African and we are proud of our country” is dé slogan. De verbondenheid tussen de mensen was heel voelbaar en wil men laten verder leven.
Nog enkele specials in aanbieding :
Soccer Wife’s Spa Special: Champagne Breakfast, Full Body Massage, Hair Wash & Blow @ R400-00
“Back to school haircut” R30-00
Leek een buitenkansje !!!
Er hing ook nog een ander bordje : “gevraagd ervaren kapper + clienteel”
Aan creativiteit ontbreekt het de zuid-afrikanen beslist niet. Ze vinden altijd wel één of andere manier om geld te verdienen.
“we are South-African and we are proud of our country” is dé slogan. De verbondenheid tussen de mensen was heel voelbaar en wil men laten verder leven.
Nog enkele specials in aanbieding :
Soccer Wife’s Spa Special: Champagne Breakfast, Full Body Massage, Hair Wash & Blow @ R400-00
“Back to school haircut” R30-00
Leek een buitenkansje !!!
Er hing ook nog een ander bordje : “gevraagd ervaren kapper + clienteel”
Aan creativiteit ontbreekt het de zuid-afrikanen beslist niet. Ze vinden altijd wel één of andere manier om geld te verdienen.
dinsdag 13 juli 2010
"putje winter"
Het zomert (en zweet) in België terwijl wij hier in het putje van de winter zitten. Winter,..... het blijft toch nog een vreemd seizoen.
Het lijkt een eeuwigheid geleden dat het hier nog regende. De zon alsook de helder blauwe hemel zijn een typisch kenmerk van dit seizoen. Ze zijn iedere dag van de partij. Met uitzondering van 3 koude dagen (met temperaturen van -1° tot 8° overdag) is het heel mooi weer.
Momenteel is het overdag rond de 17°-18°. Daar valt mee te leven in de winter, nietwaar. Op de middag kan je gerust buiten eten en zitten de terrasjes dan ook altijd vol.
Doordat het zo droog is dient er gesproeid te worden in de tuin. Toch iets eigenaardigs voor een winterperiode. Onze rozen staan nog steeds volop in bloei. Tegen de 1° week van augustus moeten de rozen gesnoeid worden en 4 weken later komen de eerste bloemen alweer tevoorschijn. We konden dit vorig jaar amper geloven maar toch is het zo.
Doordat er nergens centrale verwarming is, koelen de huizen af en voelt het binnen echt koud aan. Het magische knopje “centrale verwarming” missen we. De Afrikaanse huizen zijn ook niet echt gebouwd op winterweer want enkel de slaapkamers zijn voorzien van deuren – verder enkel open ruimtes. Vaak is het in de namiddag buiten warmer dan binnen en zetten we de ramen open zodat de warmte kan binnenkomen. Een aantal bomen verloren in de herfst hun bladeren maar aan de hoeveelheid groen in onze tuin is het nauwelijks merkbaar dat het winter is.
Vandaag zitten de zusjes Buyl na een lange vakantie en het grootse WK-gebeuren opnieuw op de schoolbanken. Volgende week starten in de meeste highschools ook de examens.
Het lijkt een eeuwigheid geleden dat het hier nog regende. De zon alsook de helder blauwe hemel zijn een typisch kenmerk van dit seizoen. Ze zijn iedere dag van de partij. Met uitzondering van 3 koude dagen (met temperaturen van -1° tot 8° overdag) is het heel mooi weer.
Momenteel is het overdag rond de 17°-18°. Daar valt mee te leven in de winter, nietwaar. Op de middag kan je gerust buiten eten en zitten de terrasjes dan ook altijd vol.
Doordat het zo droog is dient er gesproeid te worden in de tuin. Toch iets eigenaardigs voor een winterperiode. Onze rozen staan nog steeds volop in bloei. Tegen de 1° week van augustus moeten de rozen gesnoeid worden en 4 weken later komen de eerste bloemen alweer tevoorschijn. We konden dit vorig jaar amper geloven maar toch is het zo.
Doordat er nergens centrale verwarming is, koelen de huizen af en voelt het binnen echt koud aan. Het magische knopje “centrale verwarming” missen we. De Afrikaanse huizen zijn ook niet echt gebouwd op winterweer want enkel de slaapkamers zijn voorzien van deuren – verder enkel open ruimtes. Vaak is het in de namiddag buiten warmer dan binnen en zetten we de ramen open zodat de warmte kan binnenkomen. Een aantal bomen verloren in de herfst hun bladeren maar aan de hoeveelheid groen in onze tuin is het nauwelijks merkbaar dat het winter is.
Vandaag zitten de zusjes Buyl na een lange vakantie en het grootse WK-gebeuren opnieuw op de schoolbanken. Volgende week starten in de meeste highschools ook de examens.
vrijdag 9 juli 2010
Bafana Bafana (10)
Na Bafana Bafana hadden we hier het BaGhana BaGhana verhaal. Helaas moesten ze het strijdveld verlaten alsook Argentinië. Doch onze Nederlanders zijn nog steeds op post en wisten zich in een formidabel spannende wedstrijd te plaatsen voor de finale. Er zijn deze week nog vlotjes 1.000 tickets voor deze halvefinales over de toonbank gegaan voor de prijs van 4.500R (ongveer een slordige 450€ ). Hoe het overseas is met het supporteren weet ik niet maar hier was Uruguay niet echt geliefd omwille van hun manier van spelen. Na de wedstrijd was er een gesprek in de studio waarbij een Nederlander als vertegenwoordiger uitleg gaf. We hebben ons kostelijk geamuseerd met die man zijn kennis Engels. Het ging ongeveer als volgt. Eerst kwam Schneider (Nederlandse voetballer) aan het woord. Leek wel of we plots een Nederlandse televisiepost konden ontvangen. Waarop de vertegenwoordiger zei : “nou ja, hij is very happy of course” enz....
Het is alsof er hier een leven voor en een leven na het WK bestaat. Veel dingen worden uitgesteld tot na het WK wegens te druk, in vakantie, enz....
De electriciteitsleverancier Eskom kondigde voor deze week stakingen aan. Wij zijn alvast gewapend met ons campingvuurtje, een aantal speciale lampen, een portie kaarsen en niet te vergeten onze Ikea lamp op zonne-energie !!!! Als je dan weet dat het in de winter om 18.30u donker is..... Het grootste probleem is uiteraard... we kunnen dan de voetbalmatchen niet meer volgen. We zijn dit jaar al dikwijls ontsnapt en hebben slechts 2 keer zonder electriciteit gezeten. Wat een enorme meevaller is.
Het is alsof er hier een leven voor en een leven na het WK bestaat. Veel dingen worden uitgesteld tot na het WK wegens te druk, in vakantie, enz....
De electriciteitsleverancier Eskom kondigde voor deze week stakingen aan. Wij zijn alvast gewapend met ons campingvuurtje, een aantal speciale lampen, een portie kaarsen en niet te vergeten onze Ikea lamp op zonne-energie !!!! Als je dan weet dat het in de winter om 18.30u donker is..... Het grootste probleem is uiteraard... we kunnen dan de voetbalmatchen niet meer volgen. We zijn dit jaar al dikwijls ontsnapt en hebben slechts 2 keer zonder electriciteit gezeten. Wat een enorme meevaller is.
donderdag 1 juli 2010
een jaartje ouder ...
Vandaag stond alles in rep en roer.
Ik kreeg van Ynthe 7 minuten om mij te douchen....
Alle moderne communicatiemiddelen werden reeds vroeg in de ochtend aangesproken : sms-berichtjes, e-mail, facebook, skype......
Een heel dikke merci voor iedereen die mij een birthday wish stuurde.
Een jaartje ouder,... maar zolang de jongens op Amber haar school blijven zeggen : “your mother looks pretty” hoef ik mij verder geen zorgen te maken.
Ik kreeg van Ynthe 7 minuten om mij te douchen....
Alle moderne communicatiemiddelen werden reeds vroeg in de ochtend aangesproken : sms-berichtjes, e-mail, facebook, skype......
Een heel dikke merci voor iedereen die mij een birthday wish stuurde.
Een jaartje ouder,... maar zolang de jongens op Amber haar school blijven zeggen : “your mother looks pretty” hoef ik mij verder geen zorgen te maken.
dinsdag 29 juni 2010
Bafana Bafana (9)
Tijdens de match Frankrijk – Zuid-Afrika dachten we dat onze ruiten (ja, enkel glas) het gingen begeven van het gegil van de zusjes Buyl. Bafana Bafana is out but so proud !!! Het WK gaat verder en de Nederlandse en Argentijnse ploeg kan vanaf nu op onze steun rekenen. Hierbij enkele beelden hoe het er aan toe gaat op weg naar de stadia. De sfeer zit er iedere keer goed in.
De celebrities komen en gaan. We dachten de prinsjes Harry en William op de thee te vragen .... maar Mick Jagger samen met Shakira lijkt ons toffer. Was er voor de aanvang van het WK ongerustheid over de ticket-verkoop dan lijken die problemen als sneeuw voor de zon verdwenen te zijn.
De celebrities komen en gaan. We dachten de prinsjes Harry en William op de thee te vragen .... maar Mick Jagger samen met Shakira lijkt ons toffer. Was er voor de aanvang van het WK ongerustheid over de ticket-verkoop dan lijken die problemen als sneeuw voor de zon verdwenen te zijn.
dinsdag 22 juni 2010
Bafana Bafana (8)
Ondanks de nederlaag tegen Uruguay gaat de voetbalgekte gewoon door ! President Zuma riep de bevolking op om Bafana Bafana te blijven steunen en zoveel mogelijk de t-shirt te dragen. Bij de volgende match (vandaag) zal de Zuid-Afrikaanse ploeg door de supporters verwelkomt worden met “come back heroes”. Voetbal is hét gespreksonderwerp van de dag, waar je ook komt. Ze zijn het er over eens dat Bafana Bafana het WK niet zal winnen maar anderzijds hebben ze altijd hoop “you never known, there is magic in the air”.
Wij beseffen nu pas hoe bevoorrecht we zijn om in een land te leven dat het WK organiseert. Het is een speciale ervaring om het van zo dichtbij mee te maken.
Afgelopen weekend waren we in de tuin aan het werken en de gardener van de buren liep er uiterst vrolijk bij. Hij was aan het blazen op een vuvuzela en toen hij ontdekte dat wij aan het kijken waren ... stak hij zo fier als een pauw zijn instrument omhoog en riep naar ons : “vuvuzela”. Vervolgens liep hij de straat op en af en gaf een klein concert. Het was een geweldig schouwspel.
De wedstrijden zijn verspreid over verschillende plaatsen in Zuid-Afrika. Hierdoor zijn er nogal wat verschillen en heeft de Franse ploeg vorige week kou gehad in Polokwane. Het was daar bij momenten -10°. Gelukkig is het in Johannesburg niet zo koud geworden.
De Nederlandse ploeg heeft een schitterende slogan : “don’t be afraid of the big five, be afraid of the orange eleven”.
En voor wie supportert Ynthe vandaag ? Argentinië en Zuid-Afrika (zie linker en rechterwang)
Wij beseffen nu pas hoe bevoorrecht we zijn om in een land te leven dat het WK organiseert. Het is een speciale ervaring om het van zo dichtbij mee te maken.
Afgelopen weekend waren we in de tuin aan het werken en de gardener van de buren liep er uiterst vrolijk bij. Hij was aan het blazen op een vuvuzela en toen hij ontdekte dat wij aan het kijken waren ... stak hij zo fier als een pauw zijn instrument omhoog en riep naar ons : “vuvuzela”. Vervolgens liep hij de straat op en af en gaf een klein concert. Het was een geweldig schouwspel.
De wedstrijden zijn verspreid over verschillende plaatsen in Zuid-Afrika. Hierdoor zijn er nogal wat verschillen en heeft de Franse ploeg vorige week kou gehad in Polokwane. Het was daar bij momenten -10°. Gelukkig is het in Johannesburg niet zo koud geworden.
De Nederlandse ploeg heeft een schitterende slogan : “don’t be afraid of the big five, be afraid of the orange eleven”.
En voor wie supportert Ynthe vandaag ? Argentinië en Zuid-Afrika (zie linker en rechterwang)
woensdag 16 juni 2010
Bafana Bafana (7)
Het ontbreekt de Zuid-Afrikanen absoluut niet aan enthousiasme (goed opgemerkt Katrien). Vriendelijkheid kost hen geen enkele moeite en ze zijn vrijwel altijd goed gezind. Zelfs de winterprik kan de zwarten niet weerhouden om te “socialisen”. Ze gaan met een aantal in de zon zitten langs de kant van de weg (op het gras) om wat bij te praten. Vorige week zondag deden we buiten nog een braai en plots daalde dinsdag de t° van 20-22° naar 8°. Het is maar voor een paar dagen want tegen het weekend lopen de t° terug op naar 15°-19°. Gelukkig want wij zijn daar niet meer tegen bestand. In Kaapstad was er sneeuw op de Tafelberg.
De verkoop van vlaggen en gadgets gaat onverminderd door. Je kan op de foto klikken en dan zie je de foto in een groter formaat.
Zelfs de bomen krijgen een winterjasje ....
Vandaag is een feestdag en zal de tweede match gespeeld worden door Bafana Bafana. Vooraleer ze naar het stadion vertrekken vormt de voltallige personeelsploeg van het hotel waar ze logeren een erehaag.
Overseas blijken ze last te hebben van vuvuzela’s .... ja, hoe zeggen ze dat hier .... South Africa is not for sissies. Volgens Ynthe ben je pas een Afrikaanse als je op de vuvuzela geblazen hebt.
Onze kinderen zitten achter het haardvuur het nationale lied van Zuid-Afrika (in 4 verschillende talen) te oefenen. Kan iemand een CD sturen met het Belgische lied ?
De verkoop van vlaggen en gadgets gaat onverminderd door. Je kan op de foto klikken en dan zie je de foto in een groter formaat.
Zelfs de bomen krijgen een winterjasje ....
Vandaag is een feestdag en zal de tweede match gespeeld worden door Bafana Bafana. Vooraleer ze naar het stadion vertrekken vormt de voltallige personeelsploeg van het hotel waar ze logeren een erehaag.
Overseas blijken ze last te hebben van vuvuzela’s .... ja, hoe zeggen ze dat hier .... South Africa is not for sissies. Volgens Ynthe ben je pas een Afrikaanse als je op de vuvuzela geblazen hebt.
Onze kinderen zitten achter het haardvuur het nationale lied van Zuid-Afrika (in 4 verschillende talen) te oefenen. Kan iemand een CD sturen met het Belgische lied ?
vrijdag 11 juni 2010
Bafana Bafana (6)
Deze ochtend werden we gewekt om 6.30u door niemand minder dan de vuvuzela’s. We klagen niet want we konden omwille van de vakantie al een half uurtje langer slapen dan gewoonlijk.
Overal waar je komt lopen mensen in een soccer t-shirt. In de winkels zelf klonken de vuvuzela’s ook. In de auto proberen Gauke en ik de landen te raden van de verschillende vlaggen die we zien aan de auto’s en de huizen.
Nelson Mandela is niet aanwezig op de openingsmatch omwille van de dood van zijn achterkleindochter. Ze werd gisterenavond na het kick-off concert in Soweto aangereden door een dronken bestuurder. Eerder deze week was te horen op de radio hoe opgewonden en blij hij was met het ganse voetbalgebeuren. Ook op het concert kwam hij in de aandacht. Het leven heeft soms onverwachte wendingen – laat ons allen in gedachten de familie steunen.
Wie het concert gevolgd heeft gisteren, zal gemerkt hebben dat het écht wel Afrikaans was. Voor ons waren vooral Shakira en Desmond Tutu niet te versmaden.
Hans kon deze namiddag nauwelijks nog bereikt worden omwille van het aantal vuvuzela’s die van zich lieten horen. Net voor de eerste helft kwam hij terug richting Northcliff – de straten waren gewoon leeg.
En dan was er die eerste goal !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Onze Belgische familie waarmee we aan het skypen waren was hiervan getuige .... amai zeg..... het Afrika gevoel barstte los !!!!!!!!!
Van deze gelegenheid wil ik gebruik maken om mijn ouders hun inspanningen in de spotlights te zetten. Mijn moeder kende compleet niets van het ganse computergebeuren. Zelfs mijn broer zijn talrijke reizen konden hierin geen verandering brengen. Het is allemaal pril en geheel nieuw maar er zijn geen trouwere lezers van onze blog ....... Alé moeder nu nog leren mailen hé..... Hans en ik gingen op avontuur en nemen daarin heel wat mensen met ons mee.... het is een zoektocht om elkaar soms terug te vinden maar beslist de moeite waard ....
Overal waar je komt lopen mensen in een soccer t-shirt. In de winkels zelf klonken de vuvuzela’s ook. In de auto proberen Gauke en ik de landen te raden van de verschillende vlaggen die we zien aan de auto’s en de huizen.
Nelson Mandela is niet aanwezig op de openingsmatch omwille van de dood van zijn achterkleindochter. Ze werd gisterenavond na het kick-off concert in Soweto aangereden door een dronken bestuurder. Eerder deze week was te horen op de radio hoe opgewonden en blij hij was met het ganse voetbalgebeuren. Ook op het concert kwam hij in de aandacht. Het leven heeft soms onverwachte wendingen – laat ons allen in gedachten de familie steunen.
Wie het concert gevolgd heeft gisteren, zal gemerkt hebben dat het écht wel Afrikaans was. Voor ons waren vooral Shakira en Desmond Tutu niet te versmaden.
Hans kon deze namiddag nauwelijks nog bereikt worden omwille van het aantal vuvuzela’s die van zich lieten horen. Net voor de eerste helft kwam hij terug richting Northcliff – de straten waren gewoon leeg.
En dan was er die eerste goal !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Onze Belgische familie waarmee we aan het skypen waren was hiervan getuige .... amai zeg..... het Afrika gevoel barstte los !!!!!!!!!
Van deze gelegenheid wil ik gebruik maken om mijn ouders hun inspanningen in de spotlights te zetten. Mijn moeder kende compleet niets van het ganse computergebeuren. Zelfs mijn broer zijn talrijke reizen konden hierin geen verandering brengen. Het is allemaal pril en geheel nieuw maar er zijn geen trouwere lezers van onze blog ....... Alé moeder nu nog leren mailen hé..... Hans en ik gingen op avontuur en nemen daarin heel wat mensen met ons mee.... het is een zoektocht om elkaar soms terug te vinden maar beslist de moeite waard ....
donderdag 10 juni 2010
Bafana Bafana (5)
Johannesburg heeft enkele drukke dagen voor de boeg.
Wat staat er allemaal te gebeuren ?
Nadat alle voetbalploegen aangekomen zijn is het nu de beurt aan de celebrities. Op woensdag was er een grote parade waarbij het centrum afgesloten werd zodat Bafana Bafana in open bussen kon rondrijden samen met de artiesten. Zie foto ...
De scholen sloten om 10u–10.30u hun deuren en de ganse dag klonken de vuvuzela’s.
Vandaag is het grote kick off concert voorzien in het Orlando stadion met oa. Black Eyed Peas, Shakira en vele plaatselijke artiesten.
En vrijdag is er dan .... het startschot waar iedereen over de ganse wereld al maanden naar uitkijkt. Hans dient naar kantoor te gaan in jeans en met een soccer t-shirt. Ze zullen allen samen naar de eerste match kijken en Hans dient als hulpkok te assisteren bij het bakken van boerewors. In België kan ik mij dergelijk tafereel niet voorstellen maar hier is dit de gewoonste zaak. Sommige winkels sluiten hun deuren “due to the soccer madness we close on Friday at 1 pm.”
Op de radio was er een discussie deze morgen over de vraag : waar neem je toeristen mee naar toe in Johannesburg ? Op een bepaald moment werd aangegeven dat de Zoo ook een mooie plaats is om langs te gaan. Doch na discussie was men het er over eens dat een leeuw niet gromt met een bepaald accent zodat duidelijk is van welk land hij afkomstig is. Toeristen moeten dus maar naar de bush gaan. Men was het er ook over eens dat toeristen de Gautrain heel gewoon zouden vinden terwijl het voor de inwoners een immens gebeuren is.
Deze week was er ook cakesale voor Gauke haar klas en kreeg ik de vraag om wafels te bakken. Wafels is iets wat ze hier niet echt kennen. De enige soort wafels die ze in de supermarkt verkopen dien je in een broodrooster te stoppen !!!! Helaas ik was mijn adapter vergeten. Een Belgisch wafelijzer heeft 2 plugs en een Afrikaans 3. Het heeft heel wat aarde aan de dijk gehad voor ik kon starten. Doch éénmaal begonnen met bakken stond er een lange rij wachtenden. Funny is dan ook dat ze vragen hoe ze die wafels moeten opeten ? How must I eat it ? Gewoon – mond openen – enz..... ze denken namelijk dat ze er iets moeten mee doen alvorens te eten. Sommige kinderen vroegen mij : “I want a pancake please” Sorry darling, dit zijn wafels ..... bijzonder grappig !!!!
Wat staat er allemaal te gebeuren ?
Nadat alle voetbalploegen aangekomen zijn is het nu de beurt aan de celebrities. Op woensdag was er een grote parade waarbij het centrum afgesloten werd zodat Bafana Bafana in open bussen kon rondrijden samen met de artiesten. Zie foto ...
De scholen sloten om 10u–10.30u hun deuren en de ganse dag klonken de vuvuzela’s.
Vandaag is het grote kick off concert voorzien in het Orlando stadion met oa. Black Eyed Peas, Shakira en vele plaatselijke artiesten.
En vrijdag is er dan .... het startschot waar iedereen over de ganse wereld al maanden naar uitkijkt. Hans dient naar kantoor te gaan in jeans en met een soccer t-shirt. Ze zullen allen samen naar de eerste match kijken en Hans dient als hulpkok te assisteren bij het bakken van boerewors. In België kan ik mij dergelijk tafereel niet voorstellen maar hier is dit de gewoonste zaak. Sommige winkels sluiten hun deuren “due to the soccer madness we close on Friday at 1 pm.”
Op de radio was er een discussie deze morgen over de vraag : waar neem je toeristen mee naar toe in Johannesburg ? Op een bepaald moment werd aangegeven dat de Zoo ook een mooie plaats is om langs te gaan. Doch na discussie was men het er over eens dat een leeuw niet gromt met een bepaald accent zodat duidelijk is van welk land hij afkomstig is. Toeristen moeten dus maar naar de bush gaan. Men was het er ook over eens dat toeristen de Gautrain heel gewoon zouden vinden terwijl het voor de inwoners een immens gebeuren is.
Deze week was er ook cakesale voor Gauke haar klas en kreeg ik de vraag om wafels te bakken. Wafels is iets wat ze hier niet echt kennen. De enige soort wafels die ze in de supermarkt verkopen dien je in een broodrooster te stoppen !!!! Helaas ik was mijn adapter vergeten. Een Belgisch wafelijzer heeft 2 plugs en een Afrikaans 3. Het heeft heel wat aarde aan de dijk gehad voor ik kon starten. Doch éénmaal begonnen met bakken stond er een lange rij wachtenden. Funny is dan ook dat ze vragen hoe ze die wafels moeten opeten ? How must I eat it ? Gewoon – mond openen – enz..... ze denken namelijk dat ze er iets moeten mee doen alvorens te eten. Sommige kinderen vroegen mij : “I want a pancake please” Sorry darling, dit zijn wafels ..... bijzonder grappig !!!!
vrijdag 4 juni 2010
Bafana Bafana (4)
Vandaag is het weerom “vuvu Friday” – dé dag in de week waarop bij uitstek het voetbalgebeuren in de spotlights staan. Met de dag wordt onze keukentafel meer gekleurd met voetbalverhalen. Amber : “ik heb nog nooit in mijn leven zoveel over voetbal gepraat als sinds ik in Zuid-Afrika ben” waarop Ynthe reageert : “ja, in elke zin spreek je over voetbal”. Via de school leerden ze de disky-dance. Er komen dan speciaal mensen om dit aan te leren. Deze dans is afkomstig uit de townships in Soweto en wordt door de supporters gedanst na ieder doelpunt. Wij kregen hier dan ook een uitgebreide demonstratie.
Bij Amber was er een ceremonie waarbij telkens één kind per deelnemend land naar voor mocht komen met de betreffende vlag. Aangezien de Belgen niet van de partij zijn kon Amber niet met de vlag gaan zwaaien (jammer maar helaas). Het nationale volkslied van Zuid-Afrika kwam er ook aan te pas en de principal sloot het gebeuren af door te blazen op de vuvuzela.
Het engelse team is donderdag aangekomen. Het staat intussen ook vast dat Nelson Mandela aanwezig zal zijn op de openingsmatch. Of hij naar de finale zal gaan is nog niet zeker ?
Het wordt een drukke dag want het stadscentrum zal afgesloten worden om supporters de kans te geven langs de kant van de weg de Afrikaanse ploeg Bafana Bafana te begroeten.
Tot slot is er dan ook nog .... de Gautrain (je weet wel, de trein van Gauke). De lancering van deze trein is een zeer groots gebeuren. Voor de meeste mensen hier is reizen met een trein iets uit een ver verleden of ze hebben het nog nooit gedaan. Voor ons is een trein echt niets bijzonder en dus is het best grappig om te horen op welke manier ze erover praten. Er is ook weinig ander openbaar vervoer wat deze trein nog specialer maakt. High Feld Stereo (de meest beluisterde radiozender in Johannesburg) had deze ochtend een wedstrijd georganiseerd tussen de Gautrain en een Lamborghini. Vertrekplaats was Tambo International Airport en aankomst was Sandton (centrum). De Gautrain had aan 160km/uur 12 minuten nodig en de Lamborghini is amper uit de luchthaven weggeraakt en terechtgekomen in de file.
Bij Amber was er een ceremonie waarbij telkens één kind per deelnemend land naar voor mocht komen met de betreffende vlag. Aangezien de Belgen niet van de partij zijn kon Amber niet met de vlag gaan zwaaien (jammer maar helaas). Het nationale volkslied van Zuid-Afrika kwam er ook aan te pas en de principal sloot het gebeuren af door te blazen op de vuvuzela.
Het engelse team is donderdag aangekomen. Het staat intussen ook vast dat Nelson Mandela aanwezig zal zijn op de openingsmatch. Of hij naar de finale zal gaan is nog niet zeker ?
Het wordt een drukke dag want het stadscentrum zal afgesloten worden om supporters de kans te geven langs de kant van de weg de Afrikaanse ploeg Bafana Bafana te begroeten.
Tot slot is er dan ook nog .... de Gautrain (je weet wel, de trein van Gauke). De lancering van deze trein is een zeer groots gebeuren. Voor de meeste mensen hier is reizen met een trein iets uit een ver verleden of ze hebben het nog nooit gedaan. Voor ons is een trein echt niets bijzonder en dus is het best grappig om te horen op welke manier ze erover praten. Er is ook weinig ander openbaar vervoer wat deze trein nog specialer maakt. High Feld Stereo (de meest beluisterde radiozender in Johannesburg) had deze ochtend een wedstrijd georganiseerd tussen de Gautrain en een Lamborghini. Vertrekplaats was Tambo International Airport en aankomst was Sandton (centrum). De Gautrain had aan 160km/uur 12 minuten nodig en de Lamborghini is amper uit de luchthaven weggeraakt en terechtgekomen in de file.
woensdag 2 juni 2010
Bafana Bafana (3)
Er wordt ontzettend veel werk gemaakt om de bezoekers te verwelkomen. Hans is net terug van Parijs en kon de drukte en bedrijvigheid op de luchthaven proeven alsook het hartelijk onthaal. Je wordt vriendelijk aangesproken en men kijkt waar geholpen kan worden.
Tot kilometers buiten de luchthaven hangen de vlaggen in massa te zwaaien. Binnenkort beginnen wij s’nachts te dromen van die vlaggen want je kan nergens meer kijken of je ziet ze. Als je aan Gauke vraagt hoeveel landen er deelnemen aan het WK dan zal ze vlotjes zeggen 32. Hans was dan ook meer dan verwonderd toen ze op een ochtend onderweg naar school vertelde “kijk, papa, de vlag van Slowakije” Kortom er is geen ontsnappen aan.
Momenteel is er een grootse oproep om het komende weekend te helpen opruimen zodat het overal op de wegen ed... proper zou zijn voor de bezoekers. Op vrijdag is er op school een grote fundraiser voor grade 7 (klas van Ynthe) uiteraard met als thema ..... soccer.... Sommige scholen stellen hun voetbalterreinen ter beschikking van de spelers.
Vrijdag is ook de officiële start van de Gautrain (genoemd natuurlijk naar Gauke). De eerste veilige trein in Zuid-Afrika. Er rijden wel enkele andere treinen maar als je nog even wil vertoeven op deze aardbol kan je beter niet instappen. Vandaar dat er heel wat te doen is rond deze Gautrain.
Hét hoofdnieuws van deze week was de aankondiging : “another babyboy for Zuma”. Zijn tweede vrouw is zwanger en dit is het 21° kind voor president Zuma. Ter info : nr 20 is op dit ogenblik nog niet geboren maar ook –onderweg-.
Tot kilometers buiten de luchthaven hangen de vlaggen in massa te zwaaien. Binnenkort beginnen wij s’nachts te dromen van die vlaggen want je kan nergens meer kijken of je ziet ze. Als je aan Gauke vraagt hoeveel landen er deelnemen aan het WK dan zal ze vlotjes zeggen 32. Hans was dan ook meer dan verwonderd toen ze op een ochtend onderweg naar school vertelde “kijk, papa, de vlag van Slowakije” Kortom er is geen ontsnappen aan.
Momenteel is er een grootse oproep om het komende weekend te helpen opruimen zodat het overal op de wegen ed... proper zou zijn voor de bezoekers. Op vrijdag is er op school een grote fundraiser voor grade 7 (klas van Ynthe) uiteraard met als thema ..... soccer.... Sommige scholen stellen hun voetbalterreinen ter beschikking van de spelers.
Vrijdag is ook de officiële start van de Gautrain (genoemd natuurlijk naar Gauke). De eerste veilige trein in Zuid-Afrika. Er rijden wel enkele andere treinen maar als je nog even wil vertoeven op deze aardbol kan je beter niet instappen. Vandaar dat er heel wat te doen is rond deze Gautrain.
Hét hoofdnieuws van deze week was de aankondiging : “another babyboy for Zuma”. Zijn tweede vrouw is zwanger en dit is het 21° kind voor president Zuma. Ter info : nr 20 is op dit ogenblik nog niet geboren maar ook –onderweg-.
vrijdag 28 mei 2010
Bafana Bafana (2)
Ontgoocheling voor de voetbalfans die zo moedig waren het verkeer te trotseren om een glimp op te vangen van de aankomst van het eerste team. Er is een speciale tunnel gebouwd waar alle teams aankomen en op donderdag werd het Braziliaanse team verwelkomd. Op zaterdag zal het team van Denemarken aankomen en zondag zetten de Argentijnen hun eerste passen op Afrikaanse bodem.
Voor de openingceremonie had Nelson Mandela een bekende operazanger gevraagd. Deze man is deze week in het ziekenhuis overleden ten gevolge van meningitis. Het organisatiecomité heeft nog geen duidelijkheid of hij al dan niet zal vervangen worden.
De jacht op de tickets is geopend !!!! Vandaag, vrijdag 28/5 in de ochtend heeft de Fifa opnieuw een groot aantal tickets op de markt gebracht. In Sandton had de eerste supporter reeds post gevat op woensdag om 6u s’ochtends. De rij wachtenden was intussen aangegroeid tot een 600-tal mensen. Mensen bleven ter plaatse in de rij overnachten. Er was op de radio te horen dat de sfeer er goed in zat en aan ambiance was er geen gebrek. Deze morgen bij het boodschappen doen in het plaatselijke shoppingcenter Cresta stond er aan de FNB-bank ook een immense rij mensen geduldig te wachten in de hoop nog een ticket te kunnen bemachtigen.
Op de school van Gauke en Ynthe werden de vlaggen opgehangen en een kalender om af te tellen.
Voor de openingceremonie had Nelson Mandela een bekende operazanger gevraagd. Deze man is deze week in het ziekenhuis overleden ten gevolge van meningitis. Het organisatiecomité heeft nog geen duidelijkheid of hij al dan niet zal vervangen worden.
De jacht op de tickets is geopend !!!! Vandaag, vrijdag 28/5 in de ochtend heeft de Fifa opnieuw een groot aantal tickets op de markt gebracht. In Sandton had de eerste supporter reeds post gevat op woensdag om 6u s’ochtends. De rij wachtenden was intussen aangegroeid tot een 600-tal mensen. Mensen bleven ter plaatse in de rij overnachten. Er was op de radio te horen dat de sfeer er goed in zat en aan ambiance was er geen gebrek. Deze morgen bij het boodschappen doen in het plaatselijke shoppingcenter Cresta stond er aan de FNB-bank ook een immense rij mensen geduldig te wachten in de hoop nog een ticket te kunnen bemachtigen.
Op de school van Gauke en Ynthe werden de vlaggen opgehangen en een kalender om af te tellen.
woensdag 26 mei 2010
Bafana Bafana (1)
Als niet voetbalkenner zal ik toch een poging doen om de Belgische supporters van voetbal te bevoorraden met inside informatie rechtstreeks vanuit Johannesburg.
Voor wie het niet weet Bafana Bafana is de naam van de Zuid-Afrikaanse voetbalploeg.
Deze ochtend werd er in Tambo International Airport druk geoefend om het eerste voetbalteam dat vanavond 18u zal aankomen te verwelkomen. De Australische voetballers mogen zich dus aan een meer dan hartelijk onthaal verwachten.
De eerste match op 11 juni zal van start gaan in Soccer city te Johannesburg. Men doet een oproep om 2u voor het begin van de match reeds aanwezig te zijn in het stadion.
Afgelopen weekend werd één van de stadion in gebruik genomen als test. Het stadion heeft met glans de proef doorstaan op uitzondering van één probleem.....ik durf het bijna niet te schrijven......
Er was geen toiletpapier !!!!!
Intussen is dat probleem ook alweer van de baan.
Voor wie nog een lastminute wil boeken is dit hét moment want er zijn nog heel wat plaatsen vrij in de hotels.
De scholen sluiten allen hun deuren op 9 juni om het verkeer te ontlasten. Onze kinderen genieten dan ongeveer 6 weken vakantie.
Voor wie het niet weet Bafana Bafana is de naam van de Zuid-Afrikaanse voetbalploeg.
Deze ochtend werd er in Tambo International Airport druk geoefend om het eerste voetbalteam dat vanavond 18u zal aankomen te verwelkomen. De Australische voetballers mogen zich dus aan een meer dan hartelijk onthaal verwachten.
De eerste match op 11 juni zal van start gaan in Soccer city te Johannesburg. Men doet een oproep om 2u voor het begin van de match reeds aanwezig te zijn in het stadion.
Afgelopen weekend werd één van de stadion in gebruik genomen als test. Het stadion heeft met glans de proef doorstaan op uitzondering van één probleem.....ik durf het bijna niet te schrijven......
Er was geen toiletpapier !!!!!
Intussen is dat probleem ook alweer van de baan.
Voor wie nog een lastminute wil boeken is dit hét moment want er zijn nog heel wat plaatsen vrij in de hotels.
De scholen sluiten allen hun deuren op 9 juni om het verkeer te ontlasten. Onze kinderen genieten dan ongeveer 6 weken vakantie.
zondag 23 mei 2010
Nog .... dagen te gaan
Iedere dag krijgen we te horen op de radio hoeveel dagen we nog te gaan hebben tot het grote moment. Op de wegen zijn er speciale borden aangebracht die de weg wijzen naar de stadions. Aan ieder kruispunt zijn er vlaggen te koop die je aan de auto kan bevestigen. Stillaan ziet het verkeer er alsmaar kleuriger uit.
In het nieuws deze week kwam de mededeling dat de mogelijkheid bestond dat aan de inwoners (wij dus) gevraagd zou worden om de televisie en de lichten te doven tijdens het WK. Op deze manier zou er genoeg energie zijn om de voetbalstadia te kunnen verlichten en de hotels te bevoorraden. Het lijkt wel een 1 april grap maar helaas het is realiteit. Wijzelf zijn ons al aan het voorbereiden op de komende prikacties en kochten een kampingvuurtje. Nu nog een gasfles halen, laten vullen en laat de voetballers maar komen......
Het vullen van de gasfles voor onze heater (bijverwarming) heeft mij 45min gekost. Op het einde van het verhaal bleek de man die de zaak uiteindelijk voor mij zou “regelen” nederlands te spreken. Eigenlijk viel het nog wel mee want ik had een uur voorzien. Hoe gaat het dan in zijn werk vragen jullie je misschien af ? ja, op z’n Afrikaans.
Er is overal veel personeel en tegen dat iedereen begrepen heeft wat er gevraagd wordt en die fles uit het magazijn moet komen, dan zijn we effe bezig. Een mens heeft geen idee hoeveel handelingen er nodig zijn om dit gedaan te krijgen. Ik heb mij dan ook tevreden gesteld met een 9kg ipv een 11kg fles en het idee dat het de volgende keer misschien wel lukt om de juiste fles te pakken te krijgen. Er zijn ook overal voordelen aan want tijdens het wachten leerde een oudere man mij mijn 2 eerste engelse “vuile” moppen. Hij verzekerde mij dat als je in een bejaardenhuis bent je moet beschikken over de nodige humor en hij wou alvast wat oefenen met mij.
Verder roept president Zuma de bevolking in het nieuws en op alle radiostations op om tegen alle toeristen vriendelijk te zijn. Een busje met braziliaanse vlagjes werd dan ook hartelijk begroet met de mededeling : “welcome to South Africa” waarop de inzittenden het raampje van de auto naar beneden lieten en zeiden : “we come from Soweto”.
Intussen moet je bijna blind zijn om niets te merken van het voetbalgebeuren. Overal in de winkels zijn de etalages kleurrijk versierd met voetbalaccessoires. Onze buren hebben de smaak ook te pakken ....
In het nieuws deze week kwam de mededeling dat de mogelijkheid bestond dat aan de inwoners (wij dus) gevraagd zou worden om de televisie en de lichten te doven tijdens het WK. Op deze manier zou er genoeg energie zijn om de voetbalstadia te kunnen verlichten en de hotels te bevoorraden. Het lijkt wel een 1 april grap maar helaas het is realiteit. Wijzelf zijn ons al aan het voorbereiden op de komende prikacties en kochten een kampingvuurtje. Nu nog een gasfles halen, laten vullen en laat de voetballers maar komen......
Het vullen van de gasfles voor onze heater (bijverwarming) heeft mij 45min gekost. Op het einde van het verhaal bleek de man die de zaak uiteindelijk voor mij zou “regelen” nederlands te spreken. Eigenlijk viel het nog wel mee want ik had een uur voorzien. Hoe gaat het dan in zijn werk vragen jullie je misschien af ? ja, op z’n Afrikaans.
Er is overal veel personeel en tegen dat iedereen begrepen heeft wat er gevraagd wordt en die fles uit het magazijn moet komen, dan zijn we effe bezig. Een mens heeft geen idee hoeveel handelingen er nodig zijn om dit gedaan te krijgen. Ik heb mij dan ook tevreden gesteld met een 9kg ipv een 11kg fles en het idee dat het de volgende keer misschien wel lukt om de juiste fles te pakken te krijgen. Er zijn ook overal voordelen aan want tijdens het wachten leerde een oudere man mij mijn 2 eerste engelse “vuile” moppen. Hij verzekerde mij dat als je in een bejaardenhuis bent je moet beschikken over de nodige humor en hij wou alvast wat oefenen met mij.
Verder roept president Zuma de bevolking in het nieuws en op alle radiostations op om tegen alle toeristen vriendelijk te zijn. Een busje met braziliaanse vlagjes werd dan ook hartelijk begroet met de mededeling : “welcome to South Africa” waarop de inzittenden het raampje van de auto naar beneden lieten en zeiden : “we come from Soweto”.
Intussen moet je bijna blind zijn om niets te merken van het voetbalgebeuren. Overal in de winkels zijn de etalages kleurrijk versierd met voetbalaccessoires. Onze buren hebben de smaak ook te pakken ....
donderdag 20 mei 2010
Autopech
Zaterdagochtend....
Amber wil graag gaan kijken hoe haar ex-klasgenoten sporten. Dus breng ik haar naar Parkview. Onderweg naar huis beslis ik langs te gaan naar de Organic market in Parktown North. We zoeken een chili sauce maar de verkopers blijken niet aanwezig te zijn.
Gauke en ik besluiten dan maar terug huiswaarts te gaan doch onze auto heeft andere plannen... namelijk .... hij weigert te starten.
Daar staan we dan.... met het beetje reserve batterij aan GSM bel ik Hans op om te laten weten waar ik ben.
Intussen open ik de moterkap en dat is blijkbaar het signaal voor de omgeving. De parkeerwachter komt langs. Gauke moet plots dringend naar toilet. Perfecte timing. Geen probleem de parkeerwachter neemt haar mee. Iemand van een naburig restaurant komt kijken of hij mij kan helpen. Een toevallige voorbijganger stopt en stapt uit zijn auto. Geen traditionele begroeting. Hij haalt zijn startkabels uit zijn wagen en weet mijn batterij onder de bestuurszetel te vinden. Voor ik het goed en wel besef start de auto alweer. Het geheel overweldigd mij nogal.
Ik besluit om toch op Hans te wachten en Daniel de parkeerwachter voelt zich intussen geroepen om mij verder in bescherming te nemen. Hij vertelt......
Dat Zuid-Afrika zo zijn problemen heeft maar het maakt niet uit welke nationaliteit je hebt...we helpen elkaar. Dat heb ik ook gemerkt.
Hij voelde zich wat ongemakkelijk bij het feit dat hij op Gauke aan het wachten was aan het toilet. Hij, als zwarte met een klein blank meisje. Hij voelde zich bekeken en realiseerde zich plots wat hij gedaan had. Zijn reactie geeft iets weer over hoe mensen het verschil tussen blank en zwart nog steeds ervaren en het een actueel thema is.
Vervolgens legt hij mij uit dat hij geen betaalde job heeft (lees ook : hij wil een fooi krijgen). Toegegeven wij dachten dat de parkeerwachters bij restaurants en winkelcentra betaald werden vanuit het winkelcomplex. Ze hebben zo hun eigen creatieve manier om jobs te creëeren. Zo heeft iedereen zijn eigen territorium. Wat een verklaring is voor het feit dat je steeds dezelfde personen terugziet.
Amber wil graag gaan kijken hoe haar ex-klasgenoten sporten. Dus breng ik haar naar Parkview. Onderweg naar huis beslis ik langs te gaan naar de Organic market in Parktown North. We zoeken een chili sauce maar de verkopers blijken niet aanwezig te zijn.
Gauke en ik besluiten dan maar terug huiswaarts te gaan doch onze auto heeft andere plannen... namelijk .... hij weigert te starten.
Daar staan we dan.... met het beetje reserve batterij aan GSM bel ik Hans op om te laten weten waar ik ben.
Intussen open ik de moterkap en dat is blijkbaar het signaal voor de omgeving. De parkeerwachter komt langs. Gauke moet plots dringend naar toilet. Perfecte timing. Geen probleem de parkeerwachter neemt haar mee. Iemand van een naburig restaurant komt kijken of hij mij kan helpen. Een toevallige voorbijganger stopt en stapt uit zijn auto. Geen traditionele begroeting. Hij haalt zijn startkabels uit zijn wagen en weet mijn batterij onder de bestuurszetel te vinden. Voor ik het goed en wel besef start de auto alweer. Het geheel overweldigd mij nogal.
Ik besluit om toch op Hans te wachten en Daniel de parkeerwachter voelt zich intussen geroepen om mij verder in bescherming te nemen. Hij vertelt......
Dat Zuid-Afrika zo zijn problemen heeft maar het maakt niet uit welke nationaliteit je hebt...we helpen elkaar. Dat heb ik ook gemerkt.
Hij voelde zich wat ongemakkelijk bij het feit dat hij op Gauke aan het wachten was aan het toilet. Hij, als zwarte met een klein blank meisje. Hij voelde zich bekeken en realiseerde zich plots wat hij gedaan had. Zijn reactie geeft iets weer over hoe mensen het verschil tussen blank en zwart nog steeds ervaren en het een actueel thema is.
Vervolgens legt hij mij uit dat hij geen betaalde job heeft (lees ook : hij wil een fooi krijgen). Toegegeven wij dachten dat de parkeerwachters bij restaurants en winkelcentra betaald werden vanuit het winkelcomplex. Ze hebben zo hun eigen creatieve manier om jobs te creëeren. Zo heeft iedereen zijn eigen territorium. Wat een verklaring is voor het feit dat je steeds dezelfde personen terugziet.
vrijdag 14 mei 2010
South-Africa is not for sissies
Deze uitdrukking zal niet terug te vinden zijn in een woordenboek of een toeristische gids. Nochthans is het een vaak gehoorde uitspraak.
Zuid-Afrika heeft zo zijn eigen eigenaardigheden. Naast het warme klimaat en de ongelooflijke vriendelijkheid van de mensen is het leven er niet altijd even eenvoudig. Je dient toch over wat doorzettingsvermogen te beschikken om je weg te vinden in deze “andere” cultuur.
Alles vergt tijd (veel tijd) en (bergen) geduld. Er kan veel geregeld worden maar het verloopt allemaal met de nodige hindernissen. Vooral werken of herstellingen die je wil uitvoeren aan huis en/of tuin (op een defecte telefoon om maar iets te noemen) is een uitdaging. Het vinden van goede vaklui op zich is al een beproeving. Vervolgens maak je een afspraak waarvan je nooit zeker bent of men wel zal komen. Als men begrepen heeft wat er dient herstelt te worden dan wordt er een prijs gemaakt. En dan begint het ganse spel van onderhandelen. Prijzen in winkelcentra voor voeding of kleding liggen vast maar verder is alles vatbaar voor discussie. Het is een boeiend schouwspel om het onderhandelen te aanzien. Intussen kon ik het ook al een paar keer oefenen, best leuk hoor. Op het einde van de onderhandeling wordt er even gegromd en daarmee is dan de nieuwe en definitieve prijs bepaald. De sleutel tot succes is hier ook weerom tijd en geduld.
Daarna dient de job nog te beginnen .... je hebt soms meerdere afspraken nodig om hen van start te laten gaan en ook nadien moet je ervoor zorgen dat ze je niet “vergeten”. Onze Ali (poolguy) heeft ook zo zijn eigen manier van werken. Hij belt mij op en zegt dan “I’m on my way to you” Wanneer hij dan denkt aan te komen ????? heel moeilijke vraag. Er start dan een heen en weer gepraat in de auto en uiteindelijk kreeg ik te horen : I don’t know. Intussen weet ik dat “I’m on my way to you” wil zeggen binnen de 5 à 30 min ben ik daar. Ik weet ook nooit wanneer hij mij gaat bellen. De éne keer is het s’morgens maar het kan ook in de namiddag zijn.
Soms moet hij dan het werk stoppen en de volgende dag terugkomen omdat ik tussendoor de kinderen moet ophalen en hij eerder weg wil, maar hij maakt daar geen punt van. Hij heeft het mooi voor elkaar want hij doet zijn job in bijberoep tijdens zijn werkuren en zoals hij zelf zegt “I make you a nice price”.
Onlangs moest hij in zeven haasten weg want zijn werkgever had hem al 3 maal opgebeld. Samen met zijn vriend snelt hij dan weg met een vluchtig ”see you tomorrow”. Het was een grappige vertoning. Het vergt een ganse aanpassing aan deze cultuur vooraleer je er kan naar kijken en de humor ervan inzien. Hans vroeg mij dan iedere avond hoever we stonden met de herstelling van het zwembad. Het komt in orde, stap voor stap, maar wanneer ????
Als Ali mij nodig heeft dan roept hij iets wat ik niet begreep tot ik hem hierover aansprak. Hij noemt mij “moomoe”.
Aanvankelijk hadden we wat argwaan en vroegen ons af of het wel allemaal in orde zou komen. Ali bleef mij maar verzekeren dat hij het ging oplossen en toegegeven.....hij bleef trouw iedere dag komen. Het is een vakman en hij is trots op zijn werk. Nu hopen dat we effectief geen waterlekken meer hebben.
Zuid-Afrika heeft zo zijn eigen eigenaardigheden. Naast het warme klimaat en de ongelooflijke vriendelijkheid van de mensen is het leven er niet altijd even eenvoudig. Je dient toch over wat doorzettingsvermogen te beschikken om je weg te vinden in deze “andere” cultuur.
Alles vergt tijd (veel tijd) en (bergen) geduld. Er kan veel geregeld worden maar het verloopt allemaal met de nodige hindernissen. Vooral werken of herstellingen die je wil uitvoeren aan huis en/of tuin (op een defecte telefoon om maar iets te noemen) is een uitdaging. Het vinden van goede vaklui op zich is al een beproeving. Vervolgens maak je een afspraak waarvan je nooit zeker bent of men wel zal komen. Als men begrepen heeft wat er dient herstelt te worden dan wordt er een prijs gemaakt. En dan begint het ganse spel van onderhandelen. Prijzen in winkelcentra voor voeding of kleding liggen vast maar verder is alles vatbaar voor discussie. Het is een boeiend schouwspel om het onderhandelen te aanzien. Intussen kon ik het ook al een paar keer oefenen, best leuk hoor. Op het einde van de onderhandeling wordt er even gegromd en daarmee is dan de nieuwe en definitieve prijs bepaald. De sleutel tot succes is hier ook weerom tijd en geduld.
Daarna dient de job nog te beginnen .... je hebt soms meerdere afspraken nodig om hen van start te laten gaan en ook nadien moet je ervoor zorgen dat ze je niet “vergeten”. Onze Ali (poolguy) heeft ook zo zijn eigen manier van werken. Hij belt mij op en zegt dan “I’m on my way to you” Wanneer hij dan denkt aan te komen ????? heel moeilijke vraag. Er start dan een heen en weer gepraat in de auto en uiteindelijk kreeg ik te horen : I don’t know. Intussen weet ik dat “I’m on my way to you” wil zeggen binnen de 5 à 30 min ben ik daar. Ik weet ook nooit wanneer hij mij gaat bellen. De éne keer is het s’morgens maar het kan ook in de namiddag zijn.
Soms moet hij dan het werk stoppen en de volgende dag terugkomen omdat ik tussendoor de kinderen moet ophalen en hij eerder weg wil, maar hij maakt daar geen punt van. Hij heeft het mooi voor elkaar want hij doet zijn job in bijberoep tijdens zijn werkuren en zoals hij zelf zegt “I make you a nice price”.
Onlangs moest hij in zeven haasten weg want zijn werkgever had hem al 3 maal opgebeld. Samen met zijn vriend snelt hij dan weg met een vluchtig ”see you tomorrow”. Het was een grappige vertoning. Het vergt een ganse aanpassing aan deze cultuur vooraleer je er kan naar kijken en de humor ervan inzien. Hans vroeg mij dan iedere avond hoever we stonden met de herstelling van het zwembad. Het komt in orde, stap voor stap, maar wanneer ????
Als Ali mij nodig heeft dan roept hij iets wat ik niet begreep tot ik hem hierover aansprak. Hij noemt mij “moomoe”.
Aanvankelijk hadden we wat argwaan en vroegen ons af of het wel allemaal in orde zou komen. Ali bleef mij maar verzekeren dat hij het ging oplossen en toegegeven.....hij bleef trouw iedere dag komen. Het is een vakman en hij is trots op zijn werk. Nu hopen dat we effectief geen waterlekken meer hebben.
zaterdag 1 mei 2010
Back to normal
Wij hervatten terug onze dagdagelijkse gang van zaken ......
Vorig weekend 4 lange dagen van koude ... 15° is echt horrible weer.... Gelukkig kwam de zon snel terug.
Afgelopen week was overdonderend ...
Amber was jarig 15 lentes jong..... de electriciteit ging out voor een 3 à 4-tal uurtjes ....
Wanneer moet ik je ophalen van school Amber ? geen idee mama, ik bel je nog.... Of course, darling....
Amber haar winteruniform deed de intrede dus dwz mama snelt zich naar de winkel om blue thigts te vinden – aan de swopshop was ik om 7.30u op vrijdagochtend om een jersey en 2 shirts met long sleeves te zoeken.
Volgende week start het winteruniform bij Gauke en Ynthe.
Op vrijdag kwam onze meid Rose aan met een soccer t-shirt. Ook in de apotheek was iedereen gekleed in een worldcup t-shirt. Bij Hans op het werk denken ze er ook aan om vrijdag om te dopen tot soccer-day voor de periode van het WK. Op straat rijden er al enkele auto’s rond met vlagjes van Zuid-Afrika.
Op zaterdagochtend had Gauke test ballet. Ook daar kreeg ik een lijstje met alle benodigheden. Ik besloot enkel pink thigts te gaan zoeken in de balletshop en de rest .... watch and see....
Deze ochtend keek ik dus de kat uit de boom en weet voortaan wat ik volgende keer nodig heb. Voor Gauke is deelnemen zoveel belangrijker dan het resultaat dus ... de ganse vertoning van het haar en de kledij op de juiste manier voor elkaar krijgen was voor haar al de helft van het verhaal. Ze was zo opgewonden dat ze telkens iets te vroeg begon aan de opdracht naar eigen zeggen. Als ouders waren we immers not allowed to watch. Ze kregen na afloop allen een medaille en daar was het Gauke om te doen....haar geluk kon niet meer op....
Vorig weekend 4 lange dagen van koude ... 15° is echt horrible weer.... Gelukkig kwam de zon snel terug.
Afgelopen week was overdonderend ...
Amber was jarig 15 lentes jong..... de electriciteit ging out voor een 3 à 4-tal uurtjes ....
Wanneer moet ik je ophalen van school Amber ? geen idee mama, ik bel je nog.... Of course, darling....
Amber haar winteruniform deed de intrede dus dwz mama snelt zich naar de winkel om blue thigts te vinden – aan de swopshop was ik om 7.30u op vrijdagochtend om een jersey en 2 shirts met long sleeves te zoeken.
Volgende week start het winteruniform bij Gauke en Ynthe.
Op vrijdag kwam onze meid Rose aan met een soccer t-shirt. Ook in de apotheek was iedereen gekleed in een worldcup t-shirt. Bij Hans op het werk denken ze er ook aan om vrijdag om te dopen tot soccer-day voor de periode van het WK. Op straat rijden er al enkele auto’s rond met vlagjes van Zuid-Afrika.
Op zaterdagochtend had Gauke test ballet. Ook daar kreeg ik een lijstje met alle benodigheden. Ik besloot enkel pink thigts te gaan zoeken in de balletshop en de rest .... watch and see....
Deze ochtend keek ik dus de kat uit de boom en weet voortaan wat ik volgende keer nodig heb. Voor Gauke is deelnemen zoveel belangrijker dan het resultaat dus ... de ganse vertoning van het haar en de kledij op de juiste manier voor elkaar krijgen was voor haar al de helft van het verhaal. Ze was zo opgewonden dat ze telkens iets te vroeg begon aan de opdracht naar eigen zeggen. Als ouders waren we immers not allowed to watch. Ze kregen na afloop allen een medaille en daar was het Gauke om te doen....haar geluk kon niet meer op....
Bezoekers aan het woord
Zuid-Afrika bekeken door een Belgische bril – Joke en Ignace aan het woord.
Toen we nog in België waren hadden we geen idee dat het landschap in Zuid-Afrika zo verscheiden is. Er zijn ook heel wat bergen. Apartheid is iets wat voor de westerlingen tot de geschiedenis behoort maar de spanning tussen blank en zwart is toch nog voelbaar als je in het land zelf aanwezig bent. Het Apartheidsmuseum illustreert dit op een bijzondere wijze.
Het straatbeeld maakte een bijzondere indruk op ons. Op ieder kruispunt staan mensen te bedelen terwijl we aanvankelijk dachten dat ze ons ieder moment zouden overvallen. De vele reportages waarin vooral Johannesburg gepresenteerd wordt als een bijzonder gevaarlijke stad zorgen ervoor dat je een foutieve beeldvorming hebt. Er is overal wel iets te zien op straat maw aan straatanimo geen gebrek. Op de autosnelwegen staan bordjes “opgepast voetgangers” of “opgepast koeien” en jawel,.... regelmatig zijn er fietsers op de autosnelweg te bespeuren of komt er een koe of een geit voorbij. Naar de kapper gaan langs de kant van de weg is ook geen probleem. Je dient evenwel wat aan te schuiven want deze business draait op volle toeren vooral de mannen laten hun baard scheren of hun hoofd kaalscheren. De verkeersregels zijn logisch en mensen zijn hoffelijk tov elkaar in het verkeer. Het ritsen is volledig ingeburgerd en wordt ook effectief toegepast.
Uit eten gaan is goedkoop en overal lekker. Het fruit is zoeter van smaak. Er is overal veel personeel aanwezig en ze zijn steeds bereid om je een uitstekende service te geven. Dit vonden we niet altijd prettig. Het liefst tanken we zelf, brengen ons winkelwagentje zelf naar de auto,...we ervaarden dit als vervelend.
Zowel in hotels, winkels als in restaurants is men kindvriendelijk. De kinderen worden aangesproken en zijn welkom.
Wat we zeker meenemen naar België als gewoonte..... in witte wijn doen we voortaan een ijsblokje .... het drinken van koud gekoeld water ......
Toen we nog in België waren hadden we geen idee dat het landschap in Zuid-Afrika zo verscheiden is. Er zijn ook heel wat bergen. Apartheid is iets wat voor de westerlingen tot de geschiedenis behoort maar de spanning tussen blank en zwart is toch nog voelbaar als je in het land zelf aanwezig bent. Het Apartheidsmuseum illustreert dit op een bijzondere wijze.
Het straatbeeld maakte een bijzondere indruk op ons. Op ieder kruispunt staan mensen te bedelen terwijl we aanvankelijk dachten dat ze ons ieder moment zouden overvallen. De vele reportages waarin vooral Johannesburg gepresenteerd wordt als een bijzonder gevaarlijke stad zorgen ervoor dat je een foutieve beeldvorming hebt. Er is overal wel iets te zien op straat maw aan straatanimo geen gebrek. Op de autosnelwegen staan bordjes “opgepast voetgangers” of “opgepast koeien” en jawel,.... regelmatig zijn er fietsers op de autosnelweg te bespeuren of komt er een koe of een geit voorbij. Naar de kapper gaan langs de kant van de weg is ook geen probleem. Je dient evenwel wat aan te schuiven want deze business draait op volle toeren vooral de mannen laten hun baard scheren of hun hoofd kaalscheren. De verkeersregels zijn logisch en mensen zijn hoffelijk tov elkaar in het verkeer. Het ritsen is volledig ingeburgerd en wordt ook effectief toegepast.
Uit eten gaan is goedkoop en overal lekker. Het fruit is zoeter van smaak. Er is overal veel personeel aanwezig en ze zijn steeds bereid om je een uitstekende service te geven. Dit vonden we niet altijd prettig. Het liefst tanken we zelf, brengen ons winkelwagentje zelf naar de auto,...we ervaarden dit als vervelend.
Zowel in hotels, winkels als in restaurants is men kindvriendelijk. De kinderen worden aangesproken en zijn welkom.
Wat we zeker meenemen naar België als gewoonte..... in witte wijn doen we voortaan een ijsblokje .... het drinken van koud gekoeld water ......
vrijdag 23 april 2010
Gestrande reizigers (5)
Boekingskantoor Randburg stond op het programma van donderdag 22 april 2010.
Ze staan op de lijst en weten een betere vertrekdatum te bemachtigen namelijk 28 april. In afwachting plannen ze nog een aantal uitstappen.
s'Avonds gooit een telefoontje opnieuw roet in het eten. Ze kunnen dit weekend nog vertrekken. Eind goed, al goed, ....
Deze morgen voor schooltijd in alle stilte werden de ballonnen opgehangen, cadeautjes klaargemaakt voor een jarige .....
Happy Birthday Fran !!!!!!!!!
Een lekker gebakken eitje was alvast een goed begin van de dag.
We kregen ook een reactie van Laura die graag de vulkaan enkele maanden eerder had zien uitbarsten. We moeten niet hopen op een natuurramp maar hierbij een bericht voor Laura : Keep on dreaming because sometimes dreams come true.
Ze staan op de lijst en weten een betere vertrekdatum te bemachtigen namelijk 28 april. In afwachting plannen ze nog een aantal uitstappen.
s'Avonds gooit een telefoontje opnieuw roet in het eten. Ze kunnen dit weekend nog vertrekken. Eind goed, al goed, ....
Deze morgen voor schooltijd in alle stilte werden de ballonnen opgehangen, cadeautjes klaargemaakt voor een jarige .....
Happy Birthday Fran !!!!!!!!!
Een lekker gebakken eitje was alvast een goed begin van de dag.
We kregen ook een reactie van Laura die graag de vulkaan enkele maanden eerder had zien uitbarsten. We moeten niet hopen op een natuurramp maar hierbij een bericht voor Laura : Keep on dreaming because sometimes dreams come true.
Gestrande reizigers (4)
Na Sun City reden onze gestrande reizigers de volgende dag richting Airport. Dat was ook goed voor een daguitstap. Ze maakten kennis met andere gefrustreerde Belgen. Vervolgens moest er ook een nieuwe huurwagen geregeld worden. Eindbalans : er zou in Randburg een lijst zijn.... de vraag is of ze op die lijst staan ...
Zolang je naam niet op de lijst geregistreerd staat is er geen spraken van een ticket home.
Intussen krijg ik hier thuis een telefoon van Ethiopian Airlines dat de vertrekdatum vast ligt op 1 mei. Ze komen moe en noodgedwongen terug richting Northcliff.
De volgende ochtend staat een bezoek aan het boekingskantoor op het programma. Wie weet wat ze daar in petto hebben ?
Zolang je naam niet op de lijst geregistreerd staat is er geen spraken van een ticket home.
Intussen krijg ik hier thuis een telefoon van Ethiopian Airlines dat de vertrekdatum vast ligt op 1 mei. Ze komen moe en noodgedwongen terug richting Northcliff.
De volgende ochtend staat een bezoek aan het boekingskantoor op het programma. Wie weet wat ze daar in petto hebben ?
maandag 19 april 2010
Gestrande reizigers (3)
Op zondagmorgen vertrokken onze gestrande reizigers richting Sun City. Inmiddels kreeg ik telefoon dat de omgeving daar heel mooi is en ze een dagje bijboeken.
Het was effe zoeken om weerom een overnachting te vinden maar ook dat probleem is gesolved (zo zouden onze kinderen het zeggen). Ze mixen engels en nederlands.
Ik geef hen het advies om van de nood een deugd te maken en te genieten van ieder Afrikaans moment. Thuiskomen is immers gelijk aan werken en het Belgische ritme volgen. Het thuisfront is actief geweest en heeft iedereen verwittigd dus de scholen, het werk, sorry mensen....dit is overmacht.
Zolang het luchtruim in Europa niet vrij is, is er geen beginnen aan. Ofwel moet Brussels Airport of Parijs het licht op groen zetten om te landen zoniet.....blijven ze op Afrikaanse bodem.
We proberen ook contact te leggen met onze Belgische vrienden in Johannesburg want zij hebben wellicht ook gestrande reizigers.
wordt vervolgd....
Het was effe zoeken om weerom een overnachting te vinden maar ook dat probleem is gesolved (zo zouden onze kinderen het zeggen). Ze mixen engels en nederlands.
Ik geef hen het advies om van de nood een deugd te maken en te genieten van ieder Afrikaans moment. Thuiskomen is immers gelijk aan werken en het Belgische ritme volgen. Het thuisfront is actief geweest en heeft iedereen verwittigd dus de scholen, het werk, sorry mensen....dit is overmacht.
Zolang het luchtruim in Europa niet vrij is, is er geen beginnen aan. Ofwel moet Brussels Airport of Parijs het licht op groen zetten om te landen zoniet.....blijven ze op Afrikaanse bodem.
We proberen ook contact te leggen met onze Belgische vrienden in Johannesburg want zij hebben wellicht ook gestrande reizigers.
wordt vervolgd....
zondag 18 april 2010
gestrande reizigers (2)
Vervolgverhaal .....
In de luchthaven was het gisteren niet zo druk. Een groep Belgische studenten had het duidelijk naar hun zin en haalde de gitaren boven. Zij waren van plan om de nacht door te brengen in de luchthaven. Er was weinig uitleg en iedereen werd terug hotelwaarts gestuurd. Na bekomen te zijn van de eerste schok realiseerden mijn zus en haar echtgenoot zich dat de situatie toch wel wat invloed ging hebben. Vooral de onzekerheid speelt nu een rol. Er is geen enkel vooruitzicht wanneer een vliegtuig zal vertrekken dat hen terug huiswaarts kan brengen. Ze staan op een lijst en zullen opgebeld worden zodra er verandering is. In de namiddag werd er druk gemaild en geskyped om iedereen te verwittigen. Ignace's wens kon dan toch in vervulling gaan .... Sun City bezoeken... Deze morgen weerom valiezen pakken. Het is een poosje rijden en bijgevolg overnachten ze in een bed en breakfast om dan morgen het water in te duiken in Sun City. Intussen zijn ze goed aangekomen en zal ik jullie verder op de hoogte brengen van het reilen en zeilen.
Tussen al het luchtverkeer door rijden wij op zondag 2u ver om Ynthe bij een professionele choreografe te brengen. Deze mevrouw was zelf ooit olypisch kampioene turnen en zal Ynthe haar grondoefening vorm geven. Ynthe mocht zelf de muziek kiezen. Hans heeft alles opgenomen op video zodat ze de komende weken alles kan inoefenen. Maybe... step by step.... maakt ze haar droom waar....
In de luchthaven was het gisteren niet zo druk. Een groep Belgische studenten had het duidelijk naar hun zin en haalde de gitaren boven. Zij waren van plan om de nacht door te brengen in de luchthaven. Er was weinig uitleg en iedereen werd terug hotelwaarts gestuurd. Na bekomen te zijn van de eerste schok realiseerden mijn zus en haar echtgenoot zich dat de situatie toch wel wat invloed ging hebben. Vooral de onzekerheid speelt nu een rol. Er is geen enkel vooruitzicht wanneer een vliegtuig zal vertrekken dat hen terug huiswaarts kan brengen. Ze staan op een lijst en zullen opgebeld worden zodra er verandering is. In de namiddag werd er druk gemaild en geskyped om iedereen te verwittigen. Ignace's wens kon dan toch in vervulling gaan .... Sun City bezoeken... Deze morgen weerom valiezen pakken. Het is een poosje rijden en bijgevolg overnachten ze in een bed en breakfast om dan morgen het water in te duiken in Sun City. Intussen zijn ze goed aangekomen en zal ik jullie verder op de hoogte brengen van het reilen en zeilen.
Tussen al het luchtverkeer door rijden wij op zondag 2u ver om Ynthe bij een professionele choreografe te brengen. Deze mevrouw was zelf ooit olypisch kampioene turnen en zal Ynthe haar grondoefening vorm geven. Ynthe mocht zelf de muziek kiezen. Hans heeft alles opgenomen op video zodat ze de komende weken alles kan inoefenen. Maybe... step by step.... maakt ze haar droom waar....
zaterdag 17 april 2010
Gestrande reizigers (1)
Jawel,..... je leest het goed.....we zitten hier met één van de duizenden reizigers die niet terug naar België geraken. Ze breien dus nog een staartje aan hun vakantie. Het weer is alvast goed en de barbecue warmen we nog een keertje op.... wat moet een mens nog meer wensen. Ze ruilden hun huurwagen voor een nieuwe. We volgen alle berichtgevingen maar momenteel is het onduidelijk hoe en wanneer een terugvlucht mogelijk zal zijn. Het ziet er naar uit dat het nog enkele dagen kan duren. Ze zijn momenteel onderweg vanuit de luchthaven terug richting Northcliff waar we hen opwachten met de Afrikaanse vlag. Intussen is het thuisfront actief om de dieren verder eten te geven en de werkgevers van mijn zus en haar echtgenoot op de hoogte te brengen. Voortaan voor Fran en Fleur geen school maar thuisonderwijs.
Wordt vervolgd....
Wordt vervolgd....
Nichtje Fleur gaat mee naar de Afrikaanse school
Donderdag 14 april een drukke ochtend ten huize Buyl. Iedereen is wakker om 6u en opgewonden. Fleur gaat vandaag mee naar de school van Gauke en Ynthe. Ze ziet het helemaal zitten ondanks het vroege uur : kleine oogjes en een stralend brede glimlach. Het uniform pastte perfect maar de schoenen waren een beetje ruim. Toch wou ze dapper de schoenen aanhouden. Ze zal de lessen volgen samen met Ynthe.
De dag begon met Engels. De leerkracht vroeg haar naam en hoe oud ze was waarop Fleur vlot kon antwoorden. Ze kreeg de afgelopen weken immers privéles van de nichtjes. Die dag stond er ook Afrikaans op het programma gegeven door een andere juf. In de les Wiskunde leerde ze met kommagetallen werken en rekende mee. En dan was er break..... Op de scholen in Zuid-Afrika maakt men werk van de lunchbox.
Tegen het einde van de schooldag halen we alle meisjes op en is Fleur doodop maar tevreden over haar Zuid-Afrikaanse schooldag. Een ervaring om nooit meer te vergeten.
De dag begon met Engels. De leerkracht vroeg haar naam en hoe oud ze was waarop Fleur vlot kon antwoorden. Ze kreeg de afgelopen weken immers privéles van de nichtjes. Die dag stond er ook Afrikaans op het programma gegeven door een andere juf. In de les Wiskunde leerde ze met kommagetallen werken en rekende mee. En dan was er break..... Op de scholen in Zuid-Afrika maakt men werk van de lunchbox.
Tegen het einde van de schooldag halen we alle meisjes op en is Fleur doodop maar tevreden over haar Zuid-Afrikaanse schooldag. Een ervaring om nooit meer te vergeten.
vrijdag 9 april 2010
Enkele eigenaardigheden
Tijdens het afgelopen paasweekend hadden we plots geen water meer. Op zich niet zo vreemd in Zuid-Afrika want dit gebeurd wel een paar keer per jaar. Bij de overburen was er duidelijk een lek want het water spoot als een fontein van de éne naar de andere kant van de straat. Een waterval in de Beechstreet. Alle pogingen die de stadsdiensten ondernamen bleken tevergeefs. Het water heeft bijgevolg de ganse nacht staan stromen. De volgende ochtend (op Pasen) zijn ze teruggekomen en konden de gratis carwash stoppen.
Onlangs vroeg iemand mij wat de high tea waarover we eerder schreven, precies was..... ook iets voor deze rubriek “eigenaardigheden”. De high tea for mothers is een fundraiser voor de laatste jaars. Enkele moeders stellen zich kandidaatvrijwilliger om een tafel te decoreren. Iedere tafel had een eigen thema waarbinnen zowel de tafel, de stoelen, de kopjes en schoteltjes.... allemaal gedecoreerd was. Het geheel lijkt nogal chaotisch maar per tafel weet je niet waar eerst kijken. Er was zelfs een tafel waarbij iedereen gekleed was in de kleuren van het thema. Er zaten ongeveer een 12 tal moeders per tafel. Je koopt dus een kaartje voor een plaats aan één van de tafels. De ganse namiddag kan je bijpraten, eten, drinken en vooral niets doen dan genieten. Tussendoor brengen de leerlingen enkele nummers van de musical die volop in voorbereiding was. Er was een tombola en prijsuitreiking voor de mooist gedecoreerde tafel enz.... Voor mij als Belgische was het leuk maar wel effe wennen.
Ook het vraagje over de vissen krijgt een antwoord. Paola en Albert kwamen ons gezin binnen rond kerst en genoten van hun kortverblijf. Ze werden vervangen door Paola II en Albert II. Albert II ging op stap en overleefde het niet dus voorlopig zit Paola II in haar ééntje rond te zwemmen.
Onlangs vroeg iemand mij wat de high tea waarover we eerder schreven, precies was..... ook iets voor deze rubriek “eigenaardigheden”. De high tea for mothers is een fundraiser voor de laatste jaars. Enkele moeders stellen zich kandidaatvrijwilliger om een tafel te decoreren. Iedere tafel had een eigen thema waarbinnen zowel de tafel, de stoelen, de kopjes en schoteltjes.... allemaal gedecoreerd was. Het geheel lijkt nogal chaotisch maar per tafel weet je niet waar eerst kijken. Er was zelfs een tafel waarbij iedereen gekleed was in de kleuren van het thema. Er zaten ongeveer een 12 tal moeders per tafel. Je koopt dus een kaartje voor een plaats aan één van de tafels. De ganse namiddag kan je bijpraten, eten, drinken en vooral niets doen dan genieten. Tussendoor brengen de leerlingen enkele nummers van de musical die volop in voorbereiding was. Er was een tombola en prijsuitreiking voor de mooist gedecoreerde tafel enz.... Voor mij als Belgische was het leuk maar wel effe wennen.
Ook het vraagje over de vissen krijgt een antwoord. Paola en Albert kwamen ons gezin binnen rond kerst en genoten van hun kortverblijf. Ze werden vervangen door Paola II en Albert II. Albert II ging op stap en overleefde het niet dus voorlopig zit Paola II in haar ééntje rond te zwemmen.
maandag 5 april 2010
Belgisch bezoek
Op de luchthaven is het lang en geduldig wachten ....
en dan zijn ze daar ...
nichtje Fran en onze kapoen Gauke
Samen naar de African Market
en dan zijn ze daar ...
nichtje Fran en onze kapoen Gauke
Samen naar de African Market
dinsdag 30 maart 2010
Paasvakantie
De paasvakantie is hier begonnen een weekje eerder dan in België. Zondag is het hier ook Pasen en komt de Easter Bunny ....
Door de uurwisseling is er momenteel geen tijdsverschil meer tussen België en Zuid-Afrika.
Iemand vroeg of de vissen nog leven ? Albert en Paola zijn jammer genoeg overleden en intussen vervangen maar helaas.... één van hen was zo vinnig om de bokaal te verlaten .... dus we hebben nog 1 visje zonder naam.
Gelukkig zijn wij hier aangekomen met 3 dochters want de Zuid-Afrikaanse cultuur stelt hoge eisen aan het mannelijke geslacht. Er zijn bij Amber op school nogal wat klachten over het gedrag van de jongens. Er wordt namelijk veronderstelt dat jongens uiterst beleefd zijn tov meisjes. Indien meisjes het klaslokaal willen binnengaan dan worden jongens veronderstelt hen voorrang te geven en de deur open te houden. Een leerkracht had opgemerkt dat jongens soms de deur achter zich dichttrekken terwijl er meisjes achter hen lopen. Dit laatste was absoluut onaanvaardbaar volgens de leerkracht en zal in de toekomst ook de nodige sancties met zich meebrengen. Amber komt deze verhalen met de nodige glimlach vertellen. Op haar vorige school kon ze hiermee al kennismaken maar op de huidige school wordt er nog meer belang aan gehecht.
Na een kort verblijf in Mauritius zat Hans vorige week in Groningen ... veel te koud volgens hem... en is hij nu weer aangekomen in Jo’burg. Evenals Joke, Ignace, Fran en Fleur..... die volop kennismaken met het Afrikaanse leven.
Door de uurwisseling is er momenteel geen tijdsverschil meer tussen België en Zuid-Afrika.
Iemand vroeg of de vissen nog leven ? Albert en Paola zijn jammer genoeg overleden en intussen vervangen maar helaas.... één van hen was zo vinnig om de bokaal te verlaten .... dus we hebben nog 1 visje zonder naam.
Gelukkig zijn wij hier aangekomen met 3 dochters want de Zuid-Afrikaanse cultuur stelt hoge eisen aan het mannelijke geslacht. Er zijn bij Amber op school nogal wat klachten over het gedrag van de jongens. Er wordt namelijk veronderstelt dat jongens uiterst beleefd zijn tov meisjes. Indien meisjes het klaslokaal willen binnengaan dan worden jongens veronderstelt hen voorrang te geven en de deur open te houden. Een leerkracht had opgemerkt dat jongens soms de deur achter zich dichttrekken terwijl er meisjes achter hen lopen. Dit laatste was absoluut onaanvaardbaar volgens de leerkracht en zal in de toekomst ook de nodige sancties met zich meebrengen. Amber komt deze verhalen met de nodige glimlach vertellen. Op haar vorige school kon ze hiermee al kennismaken maar op de huidige school wordt er nog meer belang aan gehecht.
Na een kort verblijf in Mauritius zat Hans vorige week in Groningen ... veel te koud volgens hem... en is hij nu weer aangekomen in Jo’burg. Evenals Joke, Ignace, Fran en Fleur..... die volop kennismaken met het Afrikaanse leven.
zaterdag 20 maart 2010
Foto's voor de Klaproos
Hallo iedereen in de Klaproos en speciaal voor de 3° en 4° leefgroep deze foto's !!!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
