Onze eerste kampeer ervaring

Welgezind vertrokken we samen met de Belgisch-Afrikaanse vrienden richting Bronkhorstspruit op “camping”-weekend.

We hadden geen idee wat ons te wachten stond maar dat ze goed uitgerust waren :  was vooraf reeds een uitgemaakte zaak.

Het opzetten van de tenten is vlot verlopen onder leiding van Berthus.  

We wisten al dat de Afrikaanse bevolking een eigen invulling geeft aan “picknicken” maar bij kamperen doen ze dit blijkbaar ook.  Onze oogjes gingen dan ook open toen we bij de buren een televisietoestel, een broodmachine, etc zagen .... om nog maar te zwijgen over de porties vlees die op de braai gaan .... reeds vroeg in de ochtend !!!   Zuid-Afrika is een vleesland voor wie het nog niet wist.  Gauke komt dus helemaal aan haar trekken

 Het natuurreservaat had de mogelijkheid om een wandeling te maken, wat niet overal kan.  Natuurlijk waren er geen “wilde dieren” in de omgeving.  Tot we de volgende ochtend de monkeys ontdekten.  Ze bleven echter op veilige afstand. 

Pasen konden we niet ongemerkt laten voorbij gaan.  Danny kookte eitjes die ze vervolgens schilderde.  Vroeg in de ochtend besloten we om alle “lekkers” te verstoppen in het hoge gras achter de tenten.  Het was nog enkel wachten op Gauke en Ynthe die een douche aan het nemen waren. We waren even vergeten dat we in Afrika wonen.  We kregen bezoek van één van de monkeys die zo’n chocolade-ei wel zag zitten.  Hans deed nog een poging maar tevergeefs. 

Intussen kregen we onze eerste kennismaking met de herfst : vallende bladeren en t° die naar beneden gingen tot 21°.  De komende week worden we echter nog eens in de watten gelegd en hebben de weersvoorspellingen voor ons 25 – 27° in petto.   Not too bad voor de herfst.  Je hoort ons niet klagen !!!! 

Het wordt stillaan een traditie ... Amber haar favoriete taart .... chocolat chiffon cake.  

Ons meisje heeft met volle teugen genoten.

Dank aan iedereen in Afrika en in België voor de wensen, de geschenkjes, de kaartjes,

de mails, de sms-berichtjes .... 

Afscheid van Bobon

Bobon, Je was zo geschrokken op zondag 18 maart, je kon het niet geloven en moest meer dan één keer kijken om het te geloven. En toch was het helemaal “hanske” in het écht (zo noemde je hem). Het was voor beide partijen een bijzonder emotioneel weerzien. Zomaar onverwachts kwam hij je kamer binnen. Samen herinneringen opgehaald en dingen gedeeld. Het eerste wat Hans mij vertelde was : “ik ben zo blij dat ik bobon teruggezien heb”. We zijn dankbaar voor deze laatste mooie herinnering. Slaap zacht en rust in vrede.