Gestrande reizigers (5)

Boekingskantoor Randburg stond op het programma van donderdag 22 april 2010.
Ze staan op de lijst en weten een betere vertrekdatum te bemachtigen namelijk 28 april. In afwachting plannen ze nog een aantal uitstappen.
s'Avonds gooit een telefoontje opnieuw roet in het eten. Ze kunnen dit weekend nog vertrekken. Eind goed, al goed, ....
Deze morgen voor schooltijd in alle stilte werden de ballonnen opgehangen, cadeautjes klaargemaakt voor een jarige .....

Happy Birthday Fran !!!!!!!!!

Een lekker gebakken eitje was alvast een goed begin van de dag.

We kregen ook een reactie van Laura die graag de vulkaan enkele maanden eerder had zien uitbarsten. We moeten niet hopen op een natuurramp maar hierbij een bericht voor Laura : Keep on dreaming because sometimes dreams come true.

Gestrande reizigers (4)

Na Sun City reden onze gestrande reizigers de volgende dag richting Airport. Dat was ook goed voor een daguitstap. Ze maakten kennis met andere gefrustreerde Belgen. Vervolgens moest er ook een nieuwe huurwagen geregeld worden. Eindbalans : er zou in Randburg een lijst zijn.... de vraag is of ze op die lijst staan ...
Zolang je naam niet op de lijst geregistreerd staat is er geen spraken van een ticket home.
Intussen krijg ik hier thuis een telefoon van Ethiopian Airlines dat de vertrekdatum vast ligt op 1 mei. Ze komen moe en noodgedwongen terug richting Northcliff.
De volgende ochtend staat een bezoek aan het boekingskantoor op het programma. Wie weet wat ze daar in petto hebben ?

Gestrande reizigers (3)

Op zondagmorgen vertrokken onze gestrande reizigers richting Sun City. Inmiddels kreeg ik telefoon dat de omgeving daar heel mooi is en ze een dagje bijboeken.
Het was effe zoeken om weerom een overnachting te vinden maar ook dat probleem is gesolved (zo zouden onze kinderen het zeggen). Ze mixen engels en nederlands.
Ik geef hen het advies om van de nood een deugd te maken en te genieten van ieder Afrikaans moment. Thuiskomen is immers gelijk aan werken en het Belgische ritme volgen. Het thuisfront is actief geweest en heeft iedereen verwittigd dus de scholen, het werk, sorry mensen....dit is overmacht.
Zolang het luchtruim in Europa niet vrij is, is er geen beginnen aan. Ofwel moet Brussels Airport of Parijs het licht op groen zetten om te landen zoniet.....blijven ze op Afrikaanse bodem.
We proberen ook contact te leggen met onze Belgische vrienden in Johannesburg want zij hebben wellicht ook gestrande reizigers.

wordt vervolgd....

gestrande reizigers (2)

Vervolgverhaal .....

In de luchthaven was het gisteren niet zo druk. Een groep Belgische studenten had het duidelijk naar hun zin en haalde de gitaren boven. Zij waren van plan om de nacht door te brengen in de luchthaven. Er was weinig uitleg en iedereen werd terug hotelwaarts gestuurd. Na bekomen te zijn van de eerste schok realiseerden mijn zus en haar echtgenoot zich dat de situatie toch wel wat invloed ging hebben. Vooral de onzekerheid speelt nu een rol. Er is geen enkel vooruitzicht wanneer een vliegtuig zal vertrekken dat hen terug huiswaarts kan brengen. Ze staan op een lijst en zullen opgebeld worden zodra er verandering is. In de namiddag werd er druk gemaild en geskyped om iedereen te verwittigen. Ignace's wens kon dan toch in vervulling gaan .... Sun City bezoeken... Deze morgen weerom valiezen pakken. Het is een poosje rijden en bijgevolg overnachten ze in een bed en breakfast om dan morgen het water in te duiken in Sun City. Intussen zijn ze goed aangekomen en zal ik jullie verder op de hoogte brengen van het reilen en zeilen.

Tussen al het luchtverkeer door rijden wij op zondag 2u ver om Ynthe bij een professionele choreografe te brengen. Deze mevrouw was zelf ooit olypisch kampioene turnen en zal Ynthe haar grondoefening vorm geven. Ynthe mocht zelf de muziek kiezen. Hans heeft alles opgenomen op video zodat ze de komende weken alles kan inoefenen. Maybe... step by step.... maakt ze haar droom waar....

Gestrande reizigers (1)

Jawel,..... je leest het goed.....we zitten hier met één van de duizenden reizigers die niet terug naar België geraken. Ze breien dus nog een staartje aan hun vakantie. Het weer is alvast goed en de barbecue warmen we nog een keertje op.... wat moet een mens nog meer wensen. Ze ruilden hun huurwagen voor een nieuwe. We volgen alle berichtgevingen maar momenteel is het onduidelijk hoe en wanneer een terugvlucht mogelijk zal zijn. Het ziet er naar uit dat het nog enkele dagen kan duren. Ze zijn momenteel onderweg vanuit de luchthaven terug richting Northcliff waar we hen opwachten met de Afrikaanse vlag. Intussen is het thuisfront actief om de dieren verder eten te geven en de werkgevers van mijn zus en haar echtgenoot op de hoogte te brengen. Voortaan voor Fran en Fleur geen school maar thuisonderwijs.

Wordt vervolgd....

Nichtje Fleur gaat mee naar de Afrikaanse school

Donderdag 14 april een drukke ochtend ten huize Buyl. Iedereen is wakker om 6u en opgewonden. Fleur gaat vandaag mee naar de school van Gauke en Ynthe. Ze ziet het helemaal zitten ondanks het vroege uur : kleine oogjes en een stralend brede glimlach. Het uniform pastte perfect maar de schoenen waren een beetje ruim. Toch wou ze dapper de schoenen aanhouden. Ze zal de lessen volgen samen met Ynthe.
De dag begon met Engels. De leerkracht vroeg haar naam en hoe oud ze was waarop Fleur vlot kon antwoorden. Ze kreeg de afgelopen weken immers privéles van de nichtjes. Die dag stond er ook Afrikaans op het programma gegeven door een andere juf. In de les Wiskunde leerde ze met kommagetallen werken en rekende mee. En dan was er break..... Op de scholen in Zuid-Afrika maakt men werk van de lunchbox.
Tegen het einde van de schooldag halen we alle meisjes op en is Fleur doodop maar tevreden over haar Zuid-Afrikaanse schooldag. Een ervaring om nooit meer te vergeten.

Enkele eigenaardigheden

Tijdens het afgelopen paasweekend hadden we plots geen water meer. Op zich niet zo vreemd in Zuid-Afrika want dit gebeurd wel een paar keer per jaar. Bij de overburen was er duidelijk een lek want het water spoot als een fontein van de éne naar de andere kant van de straat. Een waterval in de Beechstreet. Alle pogingen die de stadsdiensten ondernamen bleken tevergeefs. Het water heeft bijgevolg de ganse nacht staan stromen. De volgende ochtend (op Pasen) zijn ze teruggekomen en konden de gratis carwash stoppen.

Onlangs vroeg iemand mij wat de high tea waarover we eerder schreven, precies was..... ook iets voor deze rubriek “eigenaardigheden”. De high tea for mothers is een fundraiser voor de laatste jaars. Enkele moeders stellen zich kandidaatvrijwilliger om een tafel te decoreren. Iedere tafel had een eigen thema waarbinnen zowel de tafel, de stoelen, de kopjes en schoteltjes.... allemaal gedecoreerd was. Het geheel lijkt nogal chaotisch maar per tafel weet je niet waar eerst kijken. Er was zelfs een tafel waarbij iedereen gekleed was in de kleuren van het thema. Er zaten ongeveer een 12 tal moeders per tafel. Je koopt dus een kaartje voor een plaats aan één van de tafels. De ganse namiddag kan je bijpraten, eten, drinken en vooral niets doen dan genieten. Tussendoor brengen de leerlingen enkele nummers van de musical die volop in voorbereiding was. Er was een tombola en prijsuitreiking voor de mooist gedecoreerde tafel enz.... Voor mij als Belgische was het leuk maar wel effe wennen.

Ook het vraagje over de vissen krijgt een antwoord. Paola en Albert kwamen ons gezin binnen rond kerst en genoten van hun kortverblijf. Ze werden vervangen door Paola II en Albert II. Albert II ging op stap en overleefde het niet dus voorlopig zit Paola II in haar ééntje rond te zwemmen.

Belgisch bezoek

Op de luchthaven is het lang en geduldig wachten ....



en dan zijn ze daar ...



nichtje Fran en onze kapoen Gauke




Samen naar de African Market