eenvoud en goudvisjes

Ynthe neemt het besluit om haar goudvisjes de vrijheid te geven in onze pond (vijver). Zodoende kwam ik op het idee om aan onze tuinman Philani te vragen wanneer zijn kinderen jarig waren en of ze het een leuk idee zouden vinden.
Waarop hij reageerde : “neen, neen, voor mijn vrouw” Ik dacht het niet echt goed begrepen te hebben. Uiteraard kijk ik met mijn westerse bril en de doorsnee Belgische vrouw heeft meestal toch iets anders in gedachten voor haar verjaardag. Dus deed ik een nieuwe poging.
Hij hield voet bij stuk “neen, neen, voor mijn vrouw, ik heb met valentijn niets gedaan en met haar verjaardag verwacht ze nu zeker iets”.
We hebben hem zelf 2 visjes laten kiezen. Je zou hem moeten gezien hebben.... zo ongelooflijk trots met een bokaal goudvisjes bracht Hans hem naar huis. Hij straalde en was zo gelukkig. Zoveel eenvoud en zoveel geluk samen te zien was een ontroerend moment.

Deze maand komt hij telkens aan in herenpak. Voor wie nog niet op de hoogte is : geloof is in Zuid-Afrika een belangrijk aspect van het leven en wordt zeer actief beleefd. Omdat het op dit moment vastentijd is gaat hij na het werk naar de kerk en daarbij hoort dat je passend gekleed bent. Als wij hem een compliment geven over zijn herenpak dan tovert hij met zijn witte tanden een grote glimlach tevoorschijn.

Amber heeft een bijzonder fijn project. De leerlingen worden in koppels verdeeld en dienen samen een huishouden te runnen : Amber en Robby gaan samen aan de slag. Robby heeft beslist dat alle “vrouwelijke aankopen” Amber voor haar rekening zou nemen.
De pot schaft ook wat .... wat komt er zoal op de menu - waarop sommige jongens opmerken “it doesn’t mean because we are Indian, that we have to eat curry every day”. Een boeiende opdracht met veel amusement.

Bij Gauke op school Interhouse Swimminggala. Een warme mooie dag met veel ambiance.

welk seizoen zijn we nu ?

Op z’n Afrikaans …. wat we uitstellen tot morgen hoeven we vandaag niet te doen.... hierdoor moesten jullie wat wachten op nieuws.

Zoals jullie merken is het nieuwe schooljaar half januari voor de 4 keer op rij begonnen.
Januari en februari waren ongewoon warm. De temperaturen bleven schommelen tussen 28-30° en zo is ook maart begonnen. Ons hoor je duidelijk niet klagen over het klimaat. Dit jaar ook minder regen dan gewoonlijk.
Als er dan toch eens een regenbui komt aanwaaien is dat in alle hevigheid met het nodige klank en lichtspel van donder en bliksem. En dat hebben we dan ook gevoeld ten huize Buyl. Slechts één blikseminslag was voldoende voor heel wat schade. En dan volgt de reparatie.... geheel op zijn Afrikaans. Wie niet over de nodige portie geduld beschikt komt terecht in de modus “top stress”. We zijn intussen na 3 jaar toch al wat getraind hierin, al blijft het een uitdaging dat kan ik jullie verzekeren.

Gauke vroeg onlangs : “mama, welk seizoen zijn we nu eigenlijk ?”
Niet eens zo’n gekke vraag want in sommige maanden is het niet duidelijk in welk seizoen we leven. Het zwembad en de braai (barbecue) zijn nog altijd actief voor het moment. En toch vallen de eerste blaadjes naar beneden als teken dat de herfst zich langzaam aankondigt.

Gauke is vertrokken op kamp. Onmenselijk vroeg vertrok de bus om 6.30u richting Magaliesberg. We wonen zo’n 20-25 min rijden van de school vandaan. Op kamp gaan is voor Gauke echt fun. Ze heeft dan ook de dagen afgeteld.

Ze vraagt mij om jullie zeker te vertellen dat ze zelf “beans” geplant heeft in de tuin en haar plantje dat in het water staat heeft nu “roots”. Het blijft grappig om haar te horen vertellen : half nederlands – half engels. We hebben overal in de tuin aarde aangevuld. De aarde hier ziet er eerder rood dan bruin uit. Alles is hier een avontuur. De afspraak was dat ze om 7.30u zouden leveren. Het is uiteindelijk gelukt om hen hier te krijgen tegen 10u.

Ynthe die amuseert zich nog altijd in de gymclub. De langverwachtte reis naar Amerika is nog altijd niet geboekt. Zoals steeds worden er veel plannen gemaakt die vervolgens met evenveel Afrikaanse souplesse worden gewijzigd. Volgens de recentste berichten zouden ze begin juni met een groep op trainingskamp gaan naar Amerika.

Amber bijna 17 jaar – in het voorlaatste jaar van de high school.
Ze volgt autorijles bij papa Hans. Hoe zou dat verlopen ?