lente in Johannesburg

We zijn terug uit onze winterslaap en hebben alles ingepakt om vervolgens weer alles uit te pakken in ons nieuwe nest.  Onze 3 kinderen hebben we ook meegenomen.

De verhuis is verlopen op z'n Afrikaans.  Als je geen zenuwen hebt dat de meubels een tijdje buiten op het gras staan, ze met heel veel werkvolk staan te kijken hoe Hans het bureautje van Amber herstelt (dat ze al voor het in de verhuiswagen ging kapot hadden gekregen), alle ingepakte kaders plots overal staan, het niet helpt als je op de dozen schrijft in welke ruimte deze moet afgeleverd worden maar beter aan de ingang staat en 10 keer tegen dezelfde persoon zegt dat de keuken rechts is en de living naar links..... dan is alles eigenlijk heel vlot verlopen.   s'Avonds had eenieder een bed om in te slapen en stond het huis vol dozen maar Amber en Ynthe waren toch klaar om zelfs de volgende dag examen te schrijven.

Iedereen vraagt ons hoe we het nu stellen ?  wel,.... hier komt dan een eerlijk antwoord.
We zitten in een doodlopende straat waarvan de ingang afgesloten is met een gate.  Het is hier een immense oase van rust en onze eerste bezoekers zeggen dat het lijkt alsof we in een bos wonen.  Als manlief en kinderen de deur uit zijn dan is het hier zo stil dat ik af en toe moet gaan kijken naar de geluiden die ik hoor.... dat blijkt dan alweer een vogel te zijn.  We genieten mateloos van de natuur, de rust en de zon.  Iedere medaille heeft een keerzijde..... de huurder liet ons enkele extraatjes in de cottage waardoor Amber nog niet haar intrek kan nemen in haar optrekje.  Er is nog behoorlijk wat werk aan de winkel ......  ook in ons huis enkele eigenaardigheden die vragen om opgelost te worden.  Met veel Afrikaans geduld zal alles in orde komen maar het wanneer is een ander verhaal.  Jullie Belgen hebben de klok en de Zuid Afrikanen hebben de tijd.  Dus met deze combinatie zal het wellicht lukken.

Intussen is het land hier in de ban van de rugby World Cup !!!!  Een heel groot gebeuren..... Hans zit dus op dit moment gekluisterd aan de buis want na de eerste nederlaag dienen we deze match te winnen.

Vorige week was het de beurt aan Ynthe voor haar Matric Dance.  Wie de blog reeds eerder volgt zal weten dat het een groots gebeuren was bij Amber twee jaar geleden.  Wijzelf dienden als ouders deze keer niet mee te gaan naar het officiele dinner maar waren wel verwacht voor de before party en de entree op de venue.  De dag begon met een examen dat Ynthe moest afleggen.  Ja, praktische organisatie is niet de Zuid Afrikanen hun sterkste kant.  Ikzelf ga 2 keer per jaar naar de kapper en dacht dat dit de ideale gelegenheid was.  Kom netjes op tijd om 9u aan en er blijkt geen elektriciteit te zijn.  Afgelopen winter was dit regelmatig het geval maar nu toch al enkele weken geleden.  Ga naar huis en binnen een uurtje bellen we jou terug.  Om een lang verhaal kort te maken.  Op het moment dat ik denk dat het misschien wel beter is om een plan B te maken, rinkelt de telefoon en zegt de kapper dat er weer elektriciteit is.  Dus om 12u ben ik uit het kapperssalon buiten gestapt.  Ynthe is na haar examen me komen ophalen... richting kapper.... thuis aangekomen stond onze lieve Emma te wachten om de make up te verzorgen.... kleedje aan .... allen auto in ..... op weg naar haar vriend Jason Love waar intussen de auto, speciaal voor deze gelegenheid stond te wachten voor hen en nog een ander koppel.  Hierbij enkele foto's van het evenement.......