Welkom Lily en Luca !!!

Wie ons een beetje beter kent, weet dat we in Belgie meerdere pleegkinderen gehad hebben.   Toeval of niet : allemaal meisjes !!!  Kleine meisjes worden groot.  Een van onze pleegkinderen Magalie is deze maand zelf moeder geworden van .... een meisje Lily.  We wensen haar en haar echtgenoot een dikke proficiat.  In het Afrikaans zeggen ze dan : "alles van die beste".  We hebben bijzonder mooie herinneringen aan de periode dat Magalie bij ons was.  We wensen haar dan ook het allerbeste toe.

Het is een vruchtbare maand in Belgie.   Enkele dagen geleden zette onze vriendin Kelly een zoontje op de wereld.  Welkom Luca !!!  Hij heeft wat extra zorg nodig dus sturen wij de ganse familie heel veel warme zonnestralen toe en sterkte.  We hopen dat hij vlug thuis is bij de broers.

Santa Claus

Het vierde Afrikaanse schooljaar is hier achter de rug.  Amber trok metteen op camping-avontuur.  Genoot van de tenten-ervaring, de braai, de natuur.  Ynthe is nog volop aan het trainen 23u per week met daarbovenop nog 2u extra Pilates lessen.  Slaapt iedere avond in als een roos. 

Vorige week kregen we ook 2 meisjes vanuit Namibia op bezoek.  Terwijl Hans op bosberaad was, nam ik de 5 meisjes en een boyfriend (niet de mijne,  maar die van Amber) onder mijn hoede. 

Vandaag kwam Santa Claus langs bij Hans op het bedrijf.  Dat zorgde hier voor de nodige verwarring.  Gauke begrijpt het allemaal niet meer.  Sinterklaas die komt niet naar Afrika maar Santa Claus die is in Cresta (shoppingcenter) en ook op papa zijn werk.  Zij zegt daarover het volgende :  “dat is gewoon 2 keer fake”  Sinterklaas dat begrijpt ze niet want Amber en ynthe vertellen haar dat die komt uit Spanje maar de “lievevrouwkes” die komen van oma Lede en de marsepein die kwam mee met Koen ????     En dat alles in combinatie met warme temperaturen!!

Ons viel vooral op dat de Afrikaanse kinderen hier helemaal opgroeien met biltong.  De cupcakes bleven staan maar de biltong en de droewors (spreek je uit als : droe- e- wors)  waren in geen tijd verorberd. 

Kwestie van al even in de Kerstsfeer te komen ....
Dit is een stukje uit de Carol Service van vorige week van Gauke haar school.  Gauke zal even naar jullie een blik werpen om vervolgens zich weer helemaal te concenteren.  Niet te vergeten Mrs Olley die het geheel in meer dan goede banen brengt.  Wij willen  graag dit lied opdragen aan onze oma Poes in Belgie die zelf gezongen heeft in een koor en hopen haar hiermee een plezier te doen.

Gauke aan het werk samen met haar klasgenoten van graad 5 alsook de kinderen van graad 6 en 7.  Geniet van de Afrikaanse muziek !!!

Lieve Belgen,

Momenteel ben ik te druk bezig met het genieten van de Jacarandabomen om deze blog verder aan te vullen.  Het is als "rijden door de hemel".  Ze zijn zo mooi !!! Na een regenbui ligt het vol met paarse bloemen op de weg een prachtig tafereel.  Het is helemaal zomer geworden met temperaturen van (pffff) 30 graden afgewisseld met een regenbui, welke overigens van harte welkom is als afkoeling en voor de planten.

Ten huize Buyl is het study-time.  Gauke heeft de ganse week toetsen.  Ynthe is begonnen aan een examenperiode van 2 weken terwijl Amber 3 weken voor de boeg heeft.  Nadien starten de traditionele carol service en einde school / jaars activiteiten. En dan komt er de lange grote vakantie.

Afscheid nemen van de Belgische vriendinnen

het lijkt alsof ze haar nooit meer laten gaan ..

 

really miss you all !!!

 

ek dink baie aan julle

Vol spanning kijken we uit naar de Jacarandabomen die binnenkort de ganse stad Johannesburg zullen kleur geven.   Deze periode van het jaar is altijd aangenaam.  Deze week is het warm 28 tot 31 graden.  Amber en Ynthe puffen in hun 'blazerke' (schooluniform).  Gauke vond de start van het zwemseizoen maar niks - het verwarmde zwembad op school was veel te koud volgens haar.  Intussen is ze geacclimatiseerd en geniet er van.

We namen afscheid van onze Belgisch?/Afrikaanse vrienden die richting Kaapstad vertrokken.  We wensen hen "alles van die beste".  Ondanks dat we geoefende "afscheidsnemers" geworden zijn, valt het 'missen' ons zwaar.

Een "musselparty" bij de Belgische consul stond ook op ons programma.  Het was lekkkkkkkkkkkker!!!  Waar die heerlijke mosselen vandaan kwamen is nog steeds een raadsel.  Mosselen zijn hier niet verkrijgbaar zoals in Belgie.  Enkel een portie dat kan dienst doen als aperitiefhapje.  Ook de frietjes en de zelfgemaakte mayonnaise was om onze vingers af te likken.  We leerden enkele nieuwe Belgen kennen.  We wonen in elkaar buurt zonder het te weten.
Het voelde allemaal wat onwennig in het begin om plots een bende mensen te ontmoeten die allemaal Nederlands of Frans spraken,  In de loop van de namiddag komt daar zomaar even binnengewandeld Chris Dusauchoit op zoek naar Afrikaanse dieren in nesten ?   Een dikke proficiat voor de consul - het was wat ons betreft een geslaagde namiddag.

Heritage day

Een culturele feestdag op maandag 24 september, meteen goed voor een verlengd weekend zonder regen en vooral zon.

 Gauke mocht met een klasgenoot voor 2 dagen meegaan op camping.  Zij was meer dan duidelijk in haar nopjes.  De natuur intrekken is helemaal haar ding.  Toen ze terugkwam zag ze er dan ook uit als een bushgirl : moe en vuil maar gelukkig.

Op Heritageday wordt er verondersteld dat je iets doet dat de Afrikaanse cultuur weerspiegeld.  We hebben dan ook de braai boven gehaald (barbecue) en maakten een wandeling rond een meer.  Daar was het meer dan duidelijk dat iedereen naar buiten gekomen was om die dag te vieren op z'n Afrikaans.  Hoe moeten jullie je dit dan voorstellen ?  Met pak en zak, helemaal volgeladen met eten, drank, stoelen, tafeltje en vaak ook nog met de barbecue in de hand zoekt éénieder zich een plekje om de rest van de namiddag te genieten.  Vaak spreken ze af met de ganse familie om samen te komen.  

De Jacarandabomen maken zich stilletjes aan klaar om te bloeien en vertonen een zeer licht paarse schijn.  Het is ieder jaar weer een bijzonder moment om de ganse stad in het paars te zien.  

eindelijk naar België

Ynthe heeft er 3 ½ jaar moeten op wachten voor de gymclub het licht op groen wou zetten maar dan toch is die dag gekomen waar ze zo lang naar uitgekeken heeft ... voor de achterblijvers was het afscheid minder leuk en voor Gauke vielen er tranen....

We werden bij aankomst metteen ondergedompeld in de Belgische cultuur die niet direct een voorbeeld van vriendelijkheid is althans wat onze treinreis betreft.  Of zijn we teveel verwend in Afrika ?

Eénieder had de mond vol over het weer van de afgelopen maand juli ... de wolken verdwenen bij onze aankomst en maakten plaats voor ZON, ZON en nog veel meer ZON.  Intussen mochten de thuisblijvers genieten van ... ja, echt gebeurd .... SNEEUW....

De meningen zijn verdeeld : sommigen beweren dat het 30 jaar geleden is , anderen spreken over 21 jaar kortom heel lang geleden dat men in Zuid-Afrika sneeuw zag.  Amber en Gauke hebben er intens van genoten.  Gauke mocht op school een uur lang buiten spelen in de sneeuw omdat dit een fenomeen was dat niemand kende.  De sneeuwpret was van korte duur want enkele dagen later was het alweer 19°.

Ynthe en ik hebben intens genoten van zoveel mooie ontmoetingen.  Het gevoel van op zoveel plaatsen voorzien en onvoorzien welkom te zijn, deed deugd.  
Het weerzien met haar vriendinnen, familie en vrienden was super !!!!!  
We zullen proberen om in de loop van de maand september wat foto’s naar éénieder persoonlijk door te sturen.  Hier is het nog even vakantie voor de kinderen en starten we pas op 11 september terug voor de laatste Term van dit schooljaar. 

We namen de zon mee naar Afrika en genoten de eerste weken van 26°.  Het leek wel alsof de lente ons vergeten was en we metteen aangekomen waren in de zomer.   Nochtans op 1 september is het springday.  Gauke heeft een weekje geleden weer een nieuwe lading zaadjes in de moestuin gedaan en de eerste sprietjes wat ooit erwtjes zullen worden zijn te zien. Op de warmoes en de tomaten is het nog even wachten. 

We kijken verlangend uit naar een drupje regen want de planten en het gras hebben niet genoeg aan onze dagelijkse sproeibeurt.  Sinds begin april hebben we geen regen meer gezien.

Hierboven Gauke haar klasje onder leiding van Mss Holly Blackburn

Ze is helemaal in haar element als ze op het podium staat. Deze foto's zijn genomen bij een balletoptreden op school.  Afgelopen week was het hier "midtermbreak" en terwijl de andere twee zussen aan het studeren waren voor de komende examenperiode, is Gauke op balletkamp geweest. 

Dank je wel voor alle leuke berichtjes ivm mijn verjaardag (Tinneke)

Het was een zalige winterdag.

De beelden spreken voor zich.

moeder en dochter samen op pad

Klik op de foto om te vergroten

Hans en Gauke niet helemaal op hun gemak ...

bijna maar nog niet thuis

Voor wie het Amerika avontuur aan het volgen is...

Ynthe zou normaliter vanuit Chicago via Frankfurt terug naar Joburg komen.
Ook deze keer is het fout gelopen en zijn ze gestrand in Washington.
De vliegroute ziet er momenteel als volgt uit - via Dakar komt ze huiswaarts.
Ipv deze ochtendvroeg zal ze HOPELIJK deze avond  in Joburg aankomen.

wordt vervolg

Ynthe in actie

Er is amper 7 maanden verschil tussen de huidige en de vorige wedstrijd.

Dit jaar zowel een nationale wedstrijd alsook trials.  Op zaterdag waren er een aantal internationale juryleden en zou niets aan het oog van de jury ontsnappen.  Op iedere hoek van de oefening (zowel balk, barre, sprong als vloer) zat er een jurylid en in het midden aan de tafel nog 2 extra juryleden.  

Het turnpak dat we speciaal in België besteld hadden, werd niet goedgekeurd dus dienden we de dag zelf nog een nieuw te kopen.   Ynthe zelf is fier over haar dubbele salto : de eerste sprong op de vloeroefening.  Uiteraard oefent ze al een poosje om deze sprong onder de knie te krijgen.  Pas 2 weken voor de wedstrijd is ze begonnen om te oefenen op de vloer zelf.  Bij de voorrondes had ze nog geen dubbele salto gedaan dus het was voor iedereen spannend hoe dit zou verlopen.  Het is mooi om te zien hoe blij haar coach dan ook is.   Ynthe mag volgens ons terecht fier zijn. 

Op vrijdag eindigde ze 2° op de sprong en op de resultaten van zaterdag is het nog even wachten deze zullen binnen enkele weken bekend gemaakt worden. 

Het Amerikaanse leven bevalt haar ginder wel : turnen, zwemmen en shoppen.  Al moet ik er eerlijkheidshalve wel bijvertellen dat het turnen zowat 6u van de dag in beslag neemt.  Dus die duik in het zwembad bij 37° is welverdiend.

van de winter naar de zomer

Op het thuisfront is iedereen opgelucht dat ze na 2 dagen reizen toch goed aangekomen is op haar bestemming.  Het gaat goed met haar.

Ynthe liet weten dat haar Amerikaanse gastgezin super cool en nice is.  Het is momenteel 36° in Phoenix en ze schrijft : “I am on fire”.

Ze heeft veel plezier en de jetlag ervaart ze als :  “It felt like I had 2 days in 1”.  

                                           Wie kent nog het liedje van K3 : “van Afrika tot in Amerika”

wel heel toepasselijk voor Ynthe.

Op zondagavond is ze vanuit Johannesburg vertrokken samen met nog 4 andere gymnasten en een coach naar Phoenix met als tussenstop Frankfurt.

Daar aangekomen bleek de volgende vlucht 9u vertraging te hebben.  Na veel heisa konden ze een vliegtuig nemen richting Washington.  Een halve dag later kregen we een SMS : “no panic, ben net op een vliegtuig naar San Francisco”

Van daaruit zijn ze tenslotte aangekomen in Phoenix.  Iedereen zijn bagage bleek zoek te zijn behalve die van Ynthe.

Ze zag er nogal tegenop om te vliegen – niet echt haar ding – intussen heeft ze wel wat ervaring opgedaan gedurende de afgelopen 2 dagen.

Benieuwd hoe ze het zal stellen in haar Amerikaanse gastgezin.

Ze blijft daar normaliter een week en vliegt daarna (jawel) naar Chicago.

Ynthe ziek !!!!!

Weinig goed nieuws te melden : Ynthe is ziek en heeft een aantal blessures.  Vandaag was haar laatste voormiddag les.  Met een grote glimlach heeft ze haar uniform opzij gelegd.  Deze zal geduldig op haar wachten gedurende de komende weken.

Deze namiddag is de podium training van start gegaan in Pretoria.

Zoals jullie nu weten : “Pretoria is not far”

Morgenvroeg staat als eerste op het programma een bezoek aan onze physiotherapeut.   Ze is bij hem in goede handen want hij heeft de nationale rugbyploeg begeleid en is dus thuis in de sportwereld.  Daarna gaan we bij Taz (een Indische vriendin) om Ynthe haar kapsel in de juiste plooi te brengen.

Kwestie van de spanning er helemaal in te houden.... ze weet nog niet of haar nieuwe turnpak toegelaten zal worden op de wedstrijd.

Een gloednieuw prachtig exemplaar helemaal afkomstig uit België !!

Wat ook het resultaat zal zijn :

                      Ynthe, mum and dad just love you !!!!!

kampioenschap turnen 2012

Ook dit jaar staat er een nieuw kampioenschap turnen voor de deur.  De regionale en de provinciale wedstrijden zijn achter de rug.

Stillaan begint het een traditie te worden dat er een maand voor het gebeuren ergens een aap uit de mouw komt in de vorm van een blessure of een mentale dip.

Dit jaar kreeg Ynthe onverwachts te kampen met astmaproblemen en een blessure.  

Ze had voor mij ook nog een kleine surprise in petto bij de provinciale wedstrijd.  Een half uurtje na aankomst blijkt dat ze haar muziek voor haar vloer-oefening vergeten was.  “Pretoria is not far”  zei ooit onze buurman (1 uurtje rijden).  Dus even op en af gereden van Pretoria naar Joburg en terug voor een magisch schijfje muziek.  Een race tegen de klok en dan ook maar “een verloren gymnast” meegenomen die anders die dag Pretoria en de wedstrijd niet ging halen.  Alles goed voor een dikke knuffel en een tweede plaats op het podium.

Het eerste weekend van juni (1-2) rijden we opnieuw richting Pretoria voor de nationale wedstrijd.

Op 3 juni zal Ynthe haar valies pakken want die dag vertrekt ze naar Amerika voor een training van 2 weken.

Intussen wordt er hard getraind en probeert Ynthe haar dubbele salto op de vloer goed te landen.  Supporteren jullie mee ?

De herfst is dan eindelijk aangebroken.... het zonnetje blijft trouw iedere dag van de partij maar de ochtenden zijn frisjes 6-8° waarna het vrij snel opwarmt tot 20-22° op de middag.


Mei is de verjaardag van onze twee jongste spruiten : Ynthe haar vriendinnen hebben haar in de watten gelegd. Dank ook aan haar Belgische vriendin Isha voor de cadeautjes – de kaartjes – de sms-berichtjes uit België ....

Het komende weekend zal Gauke de kaarsjes uitblazen.  Op verzoek krijgt ze een grote chelsea bun (gauke: ze bakken hier geen kleine ).  Ze is reuzeblij om 11 jaar te worden.

En dan was er na maanden van hard labeur : de Matric Dance.

Dit jaar was het aan Amber haar jaar (grade 11) om dit evenement te organiseren

Amber vond dat het tijd was om mijn sociale contacten verder uit te breiden dus werd ik in het commitee verkozen. 

Vrijdagavond ..... het moment van de waarheid.... en ook papa Hans was van de partij om alles vlot te laten verlopen ivm de aankomst van de limousines, partybussen, sportwagens en zelfs een politiewagen.

De eerste genodigden kwam aan in een helicopter (moet kunnen nietwaar) en twee uur later is de laatste partybus aangekomen. 

In totaal waren er 315 genodigden die de rode loper moesten trotseren. 
Amber heeft de ganse paasvakantie en die duurde hier iets meer dan een maand, gewerkt aan de hall. Het resultaat mag gezien worden.  Het decor op de achtergrond is allemaal door de leerlingen zelf geschilderd.  De grade 11 leerlingen waren die avond van dienst als ober en gekleed in een outfit die aansloot bij het thema.

Onze eerste kampeer ervaring

Welgezind vertrokken we samen met de Belgisch-Afrikaanse vrienden richting Bronkhorstspruit op “camping”-weekend.

We hadden geen idee wat ons te wachten stond maar dat ze goed uitgerust waren :  was vooraf reeds een uitgemaakte zaak.

Het opzetten van de tenten is vlot verlopen onder leiding van Berthus.  

We wisten al dat de Afrikaanse bevolking een eigen invulling geeft aan “picknicken” maar bij kamperen doen ze dit blijkbaar ook.  Onze oogjes gingen dan ook open toen we bij de buren een televisietoestel, een broodmachine, etc zagen .... om nog maar te zwijgen over de porties vlees die op de braai gaan .... reeds vroeg in de ochtend !!!   Zuid-Afrika is een vleesland voor wie het nog niet wist.  Gauke komt dus helemaal aan haar trekken

 Het natuurreservaat had de mogelijkheid om een wandeling te maken, wat niet overal kan.  Natuurlijk waren er geen “wilde dieren” in de omgeving.  Tot we de volgende ochtend de monkeys ontdekten.  Ze bleven echter op veilige afstand. 

Pasen konden we niet ongemerkt laten voorbij gaan.  Danny kookte eitjes die ze vervolgens schilderde.  Vroeg in de ochtend besloten we om alle “lekkers” te verstoppen in het hoge gras achter de tenten.  Het was nog enkel wachten op Gauke en Ynthe die een douche aan het nemen waren. We waren even vergeten dat we in Afrika wonen.  We kregen bezoek van één van de monkeys die zo’n chocolade-ei wel zag zitten.  Hans deed nog een poging maar tevergeefs. 

Intussen kregen we onze eerste kennismaking met de herfst : vallende bladeren en t° die naar beneden gingen tot 21°.  De komende week worden we echter nog eens in de watten gelegd en hebben de weersvoorspellingen voor ons 25 – 27° in petto.   Not too bad voor de herfst.  Je hoort ons niet klagen !!!! 

Het wordt stillaan een traditie ... Amber haar favoriete taart .... chocolat chiffon cake.  

Ons meisje heeft met volle teugen genoten.

Dank aan iedereen in Afrika en in België voor de wensen, de geschenkjes, de kaartjes,

de mails, de sms-berichtjes .... 

Afscheid van Bobon

Bobon, Je was zo geschrokken op zondag 18 maart, je kon het niet geloven en moest meer dan één keer kijken om het te geloven. En toch was het helemaal “hanske” in het écht (zo noemde je hem). Het was voor beide partijen een bijzonder emotioneel weerzien. Zomaar onverwachts kwam hij je kamer binnen. Samen herinneringen opgehaald en dingen gedeeld. Het eerste wat Hans mij vertelde was : “ik ben zo blij dat ik bobon teruggezien heb”. We zijn dankbaar voor deze laatste mooie herinnering. Slaap zacht en rust in vrede.

eenvoud en goudvisjes

Ynthe neemt het besluit om haar goudvisjes de vrijheid te geven in onze pond (vijver). Zodoende kwam ik op het idee om aan onze tuinman Philani te vragen wanneer zijn kinderen jarig waren en of ze het een leuk idee zouden vinden.
Waarop hij reageerde : “neen, neen, voor mijn vrouw” Ik dacht het niet echt goed begrepen te hebben. Uiteraard kijk ik met mijn westerse bril en de doorsnee Belgische vrouw heeft meestal toch iets anders in gedachten voor haar verjaardag. Dus deed ik een nieuwe poging.
Hij hield voet bij stuk “neen, neen, voor mijn vrouw, ik heb met valentijn niets gedaan en met haar verjaardag verwacht ze nu zeker iets”.
We hebben hem zelf 2 visjes laten kiezen. Je zou hem moeten gezien hebben.... zo ongelooflijk trots met een bokaal goudvisjes bracht Hans hem naar huis. Hij straalde en was zo gelukkig. Zoveel eenvoud en zoveel geluk samen te zien was een ontroerend moment.

Deze maand komt hij telkens aan in herenpak. Voor wie nog niet op de hoogte is : geloof is in Zuid-Afrika een belangrijk aspect van het leven en wordt zeer actief beleefd. Omdat het op dit moment vastentijd is gaat hij na het werk naar de kerk en daarbij hoort dat je passend gekleed bent. Als wij hem een compliment geven over zijn herenpak dan tovert hij met zijn witte tanden een grote glimlach tevoorschijn.

Amber heeft een bijzonder fijn project. De leerlingen worden in koppels verdeeld en dienen samen een huishouden te runnen : Amber en Robby gaan samen aan de slag. Robby heeft beslist dat alle “vrouwelijke aankopen” Amber voor haar rekening zou nemen.
De pot schaft ook wat .... wat komt er zoal op de menu - waarop sommige jongens opmerken “it doesn’t mean because we are Indian, that we have to eat curry every day”. Een boeiende opdracht met veel amusement.

Bij Gauke op school Interhouse Swimminggala. Een warme mooie dag met veel ambiance.

welk seizoen zijn we nu ?

Op z’n Afrikaans …. wat we uitstellen tot morgen hoeven we vandaag niet te doen.... hierdoor moesten jullie wat wachten op nieuws.

Zoals jullie merken is het nieuwe schooljaar half januari voor de 4 keer op rij begonnen.
Januari en februari waren ongewoon warm. De temperaturen bleven schommelen tussen 28-30° en zo is ook maart begonnen. Ons hoor je duidelijk niet klagen over het klimaat. Dit jaar ook minder regen dan gewoonlijk.
Als er dan toch eens een regenbui komt aanwaaien is dat in alle hevigheid met het nodige klank en lichtspel van donder en bliksem. En dat hebben we dan ook gevoeld ten huize Buyl. Slechts één blikseminslag was voldoende voor heel wat schade. En dan volgt de reparatie.... geheel op zijn Afrikaans. Wie niet over de nodige portie geduld beschikt komt terecht in de modus “top stress”. We zijn intussen na 3 jaar toch al wat getraind hierin, al blijft het een uitdaging dat kan ik jullie verzekeren.

Gauke vroeg onlangs : “mama, welk seizoen zijn we nu eigenlijk ?”
Niet eens zo’n gekke vraag want in sommige maanden is het niet duidelijk in welk seizoen we leven. Het zwembad en de braai (barbecue) zijn nog altijd actief voor het moment. En toch vallen de eerste blaadjes naar beneden als teken dat de herfst zich langzaam aankondigt.

Gauke is vertrokken op kamp. Onmenselijk vroeg vertrok de bus om 6.30u richting Magaliesberg. We wonen zo’n 20-25 min rijden van de school vandaan. Op kamp gaan is voor Gauke echt fun. Ze heeft dan ook de dagen afgeteld.

Ze vraagt mij om jullie zeker te vertellen dat ze zelf “beans” geplant heeft in de tuin en haar plantje dat in het water staat heeft nu “roots”. Het blijft grappig om haar te horen vertellen : half nederlands – half engels. We hebben overal in de tuin aarde aangevuld. De aarde hier ziet er eerder rood dan bruin uit. Alles is hier een avontuur. De afspraak was dat ze om 7.30u zouden leveren. Het is uiteindelijk gelukt om hen hier te krijgen tegen 10u.

Ynthe die amuseert zich nog altijd in de gymclub. De langverwachtte reis naar Amerika is nog altijd niet geboekt. Zoals steeds worden er veel plannen gemaakt die vervolgens met evenveel Afrikaanse souplesse worden gewijzigd. Volgens de recentste berichten zouden ze begin juni met een groep op trainingskamp gaan naar Amerika.

Amber bijna 17 jaar – in het voorlaatste jaar van de high school.
Ze volgt autorijles bij papa Hans. Hoe zou dat verlopen ?

Een bezoek aan het Krugerpark mocht niet ontbreken tijdens onze vakantie in White River.
De ochtend begon met vroeg opstaan – 3u - en tegen 5.30u bereikten we één van de gates in Krugerpark nl. Orphen-gate.
Het is voor velen onmogelijk zich een voorstelling te maken van het Krugerpark. Als we dan toch een vergelijking maken in oppervlakte dan is het Krugerpark ongeveer zo groot als Wallonië.
Je kan van het éne naar het andere kamp rijden maar gemiddeld neemt dit toch een 2 tal uurtjes in beslag. De gemiddelde toegelaten snelheid is 50km/uur. Tussendoor uitstappen om de benen te strekken is geen optie.
Het is een avontuur waarbij je vooraf niet weet wanneer en welke dieren je te zien krijgt.
Gauke is diegene die het meest in haar element is in het Krugerpark. Ze kent al heel wat Afrikaanse vogels en wat niet herkenbaar is voor haar zoekt ze op in haar bird-boek.
Er valt altijd wat te beleven mits je een portie geduld hebt ...
plots komt er een kudde impala’s samen met een familie baboons langs ... die beslissen om de straat over te steken.
We zagen ook olifanten de revue passeren en een kudde buffels.
Eéntje wou wel poseren voor de foto maar echt op ons gemak waren we toch niet met het raampje naar beneden.



De sprinkhaan zagen we in de Lowveld Botanical Garden in Nelspruit. Als je op de foto's klikt dan kan je ze in een groter formaat bekijken....

Nieuwjaarswensen

Dank aan iedereen voor de vele nieuwjaarswensen !!!!