Bezoekers aan het woord

Zuid-Afrika bekeken door een Belgische bril – Joke en Ignace aan het woord.

Toen we nog in België waren hadden we geen idee dat het landschap in Zuid-Afrika zo verscheiden is. Er zijn ook heel wat bergen. Apartheid is iets wat voor de westerlingen tot de geschiedenis behoort maar de spanning tussen blank en zwart is toch nog voelbaar als je in het land zelf aanwezig bent. Het Apartheidsmuseum illustreert dit op een bijzondere wijze.

Het straatbeeld maakte een bijzondere indruk op ons. Op ieder kruispunt staan mensen te bedelen terwijl we aanvankelijk dachten dat ze ons ieder moment zouden overvallen. De vele reportages waarin vooral Johannesburg gepresenteerd wordt als een bijzonder gevaarlijke stad zorgen ervoor dat je een foutieve beeldvorming hebt. Er is overal wel iets te zien op straat maw aan straatanimo geen gebrek. Op de autosnelwegen staan bordjes “opgepast voetgangers” of “opgepast koeien” en jawel,.... regelmatig zijn er fietsers op de autosnelweg te bespeuren of komt er een koe of een geit voorbij. Naar de kapper gaan langs de kant van de weg is ook geen probleem. Je dient evenwel wat aan te schuiven want deze business draait op volle toeren vooral de mannen laten hun baard scheren of hun hoofd kaalscheren. De verkeersregels zijn logisch en mensen zijn hoffelijk tov elkaar in het verkeer. Het ritsen is volledig ingeburgerd en wordt ook effectief toegepast.

Uit eten gaan is goedkoop en overal lekker. Het fruit is zoeter van smaak. Er is overal veel personeel aanwezig en ze zijn steeds bereid om je een uitstekende service te geven. Dit vonden we niet altijd prettig. Het liefst tanken we zelf, brengen ons winkelwagentje zelf naar de auto,...we ervaarden dit als vervelend.
Zowel in hotels, winkels als in restaurants is men kindvriendelijk. De kinderen worden aangesproken en zijn welkom.
Wat we zeker meenemen naar België als gewoonte..... in witte wijn doen we voortaan een ijsblokje .... het drinken van koud gekoeld water ......