Autopech

Zaterdagochtend....
Amber wil graag gaan kijken hoe haar ex-klasgenoten sporten. Dus breng ik haar naar Parkview. Onderweg naar huis beslis ik langs te gaan naar de Organic market in Parktown North. We zoeken een chili sauce maar de verkopers blijken niet aanwezig te zijn.
Gauke en ik besluiten dan maar terug huiswaarts te gaan doch onze auto heeft andere plannen... namelijk .... hij weigert te starten.
Daar staan we dan.... met het beetje reserve batterij aan GSM bel ik Hans op om te laten weten waar ik ben.
Intussen open ik de moterkap en dat is blijkbaar het signaal voor de omgeving. De parkeerwachter komt langs. Gauke moet plots dringend naar toilet. Perfecte timing. Geen probleem de parkeerwachter neemt haar mee. Iemand van een naburig restaurant komt kijken of hij mij kan helpen. Een toevallige voorbijganger stopt en stapt uit zijn auto. Geen traditionele begroeting. Hij haalt zijn startkabels uit zijn wagen en weet mijn batterij onder de bestuurszetel te vinden. Voor ik het goed en wel besef start de auto alweer. Het geheel overweldigd mij nogal.
Ik besluit om toch op Hans te wachten en Daniel de parkeerwachter voelt zich intussen geroepen om mij verder in bescherming te nemen. Hij vertelt......
Dat Zuid-Afrika zo zijn problemen heeft maar het maakt niet uit welke nationaliteit je hebt...we helpen elkaar. Dat heb ik ook gemerkt.
Hij voelde zich wat ongemakkelijk bij het feit dat hij op Gauke aan het wachten was aan het toilet. Hij, als zwarte met een klein blank meisje. Hij voelde zich bekeken en realiseerde zich plots wat hij gedaan had. Zijn reactie geeft iets weer over hoe mensen het verschil tussen blank en zwart nog steeds ervaren en het een actueel thema is.
Vervolgens legt hij mij uit dat hij geen betaalde job heeft (lees ook : hij wil een fooi krijgen). Toegegeven wij dachten dat de parkeerwachters bij restaurants en winkelcentra betaald werden vanuit het winkelcomplex. Ze hebben zo hun eigen creatieve manier om jobs te creëeren. Zo heeft iedereen zijn eigen territorium. Wat een verklaring is voor het feit dat je steeds dezelfde personen terugziet.