Bobon,
Je was zo geschrokken op zondag 18 maart, je kon het niet geloven
en moest meer dan één keer kijken om het te geloven. En toch was het helemaal “hanske” in het écht (zo noemde je hem).
Het was voor beide partijen een bijzonder emotioneel weerzien.
Zomaar onverwachts kwam hij je kamer binnen.
Samen herinneringen opgehaald en dingen gedeeld. Het eerste wat Hans mij vertelde was : “ik ben zo blij dat ik bobon teruggezien heb”. We zijn dankbaar voor deze laatste mooie herinnering. Slaap zacht en rust in vrede.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten