de seizoenen

Midtermbreak start vandaag voor Gauke en Ynthe om 11u en voor Amber om 12u. Je zou het eerder kunnen vgl met een verlengd weekend ipv met een krokusvakantie.

Op de schoolkalender staat voor begin maart al aangekondigd : “wintersport start”!!! Ook in de winkels worden de laarzen, mutsen, sjaals aangevoerd alsof het hier gaat vriezen dat het kraakt. Momenteel is zowat alles te verkrijgen van een bikini met teenslippers tot dikke winterlaarzen toe. Intussen halen we iedere dag nog gemakkelijk 26° en kunnen nog rustig zwemmen in het onverwarmde zwembad buiten. Vorig jaar was dit ook al zo een verwarrend iets voor ons – er zijn immers maar twee seizoenen – men spreekt over de winter en de zomer. Veel mensen verwachten terug een strenge winter. Vanuit een Belgisch perspectief bekeken stelt dat niet zoveel voor. Je kan in de winter zelfs nog gemakkelijk verbranden op de middag.

Intussen zijn de laatste werken aan ons dak in hun eindfase gekomen en zitten we (hopelijk) lekvrij. Competente werklui vinden is iets aparts in Zuid-Afrika. Zoals overal is er veel personeel ter beschikking die ze dan s’morgens vroeg afdroppen om tegen 16u iedereen weer op te halen. In ons huurhuis hebben we hier uitgebreid kennis mee gemaakt. Er is meestal iemand uit de ganse bende die hét werk gaat doen. De anderen assisteren door het zelf uit te leggen hoe het moet, door te kijken, door te slapen,.... op zich boeiende taferelen. Zo gebeurde het in ons vorig huis dat een ganse bende speciaal voor de dakgoten aan kwam. Alles werd uitgeladen en de werfleider besliste dat de gate omwille van de machine de ganse dag open moest blijven. Onze buren hadden ons echter duidelijke instructies gegeven om de gate altijd goed te sluiten. Toen ik aangaf dat dit niet kon moest de zaak opnieuw bekeken worden. Vervolgens zag ik hen alles weer inladen. Ze waren tot de vaststelling gekomen dat ze niet wisten wat ze moesten komen doen!!! Stel je voor !!!
De aannemer moest ook de fontein repareren die lekte. Hij wist zich geen raad met de vissen die er in zaten. Hans vertelde hem dat het in België de gewoonte is om die vissen er dan uit te nemen, te bakken en vervolgens nieuwe vissen te kopen. Hij keek Hans aan en zei : Really, is it ? waarop Hans vervolgde : “yes, it is”. Aangezien dit huis een huurhuis was vormde dit wel een probleem want de vissen waren eigendom van de eigenaar van de woning. We kwamen uiteraard achteraf niet meer bij van het lachen. Gelukkig vonden wij voor onze huidige woning een dakwerder die slechts werkt met een 2-tal mensen en hijzelf blijft de ganse tijd ter plaatse.